Дзяцінскі кабанчык жыў у самым цікавым лесе, дзе заўсёды царыла радасць і шчасце. Яго заўважылі ўсе жывёлы - ад ваўкаў да зайчыкаў. Кабанчык маўляўся з усімі, быў дабраязначным суседам і заўсёды дапамагаў тым, хто патрабаваў дапамогі.
Аднаго дня ў лесе з'явіліся загадзішчаныя лесары, якія пачалі ламаць гіллі ля раслін для забудовы. Жывёлы абураніліся, і кабанчык, які заўсёды меў лагодны характар, пастанавіў супрацьстаць іх злочынству.
Ён вызваў усіх жывёлаў аб'яднацца і абараніць іх любімы лес ад згубнага ўздзеяння людзей. З гордасцю і сілаю кабанчык, разам з іншымі жывёламі, стаяў на чале дзяльбы супраць злачынства.
І блізкапятаныя жывёлы віншавалі кабанчыка за яго храбрасць і адвагу. Іх супольнасць і адзінства дапамаглі ім захаваць любімы лес усцёгным і жывацца тут у шчаслівай гармоніі да канца сваіх дзён.
