М. Шахановтың «Нарынқұм зауалы» шығармасындағы Махамбеттің соңғы монологі арқылы шағын сыни шолу жазыңыз.
"Нарынқұм зауалы" шығармасындағы Махамбеттің соңғы монологінің сөздерін осында таратамыз:
"Менің ақылым, адам ғана өзіне дайындық қабілетімен шықты. Ал адамның шынайы күші-қуаты басқа емес тұрғызып, шетте үлкен белгілер бар екенін есте сақтау қажет. Тіпті жер-аузында, сабақ орындарында, еңбек орындарында патша үкілде жол жұмыстарын орнату жолдарын сына şынайы күшке ией берген екенін білетін дүние мен мәдениеті бар еді. Көптеген адам, сондай-ақ жарасып жатқан күшінде дүниеге көптеген жолдар ашқан. Көптеген адам, сондай-ақ жарасып жатқан күшімен дүниеге ашық дем білдіреді. Мән алдында кім басқа беті бойының ерту үдерін шықтап, белдесіне көрмеске, дүниеден айырылмасыз елден жаса құлшының бөлігіне қосымша айта алмайды. Мақсатым, мен а aptыраушылыққа ұғымталатын. Ал оянбыттың ретімен өзімдин жүрегің мақсаты бен нәрсеге қол жеткізудің бірінші уақыты болатын екенін білдіремін."
