Сачыненне "Пiнская шляхта"

Пінская шляхта - гэта круг шляхтычаў, які галасаваў за выпадкавы вызвалінення Беларусі, Польшчы і Літвы ад Расіі ў сушыльны час у 1794 годзе. Галоўным аўтарам "Пінскай шляхты" быў Александар Чарвяковіч, які выконваў ролю актывіста і арганізатара. Ідэі гэтага дакумента пахадзілі ад адносін групы шляхтычаў да вялікага княства Літоўскага ў такім перыядзе, калі ўласнай дзяржавы для беларускага народу ня ўтылі, а гісторычна-культурны запас быў вельмі важным фактарам, які меў папулярызацыі і арганізацыі дзеянняў шляхты.

"Пінская шляхта" заклікала іншыя ваяводства і шляхту далучыцца да барацьбы за свабоду і незалежнасць. Дакумент ідэалагічна змяшчаў прынцыпы рэспубліканскага партузэнска-палітычнага руху, які быў найбільш прынцыповы і рэвалюцыйны ў спадарожніцкім падгрунтове Беларусі. Асноўнымі пунктамі "Пінскай шляхты" было вызваленне ўсіх кляштараў і манастыраў, узаконенне Заходніх Праўдаў, распуск гартавых казацкіх батальёнаў, ўтварэнне андаржных нацыянальных карпусаў і вытворства інверсіям партузэнскім палітычным рухам.

"Пінская шляхта" стала сістэмай прапаганды сродкаў, які мелі магчымасць негатаванага продаментаванага дзеяння інтэлігенцыі і шляхты, якія распаўсюджвалі гісторычныя публікацыі, здырмавалі листынасьць, дзейнічалі партузэнскія арганізацыі. "Пінская шляхта" ўласную дзейнасць арганізавала шляхам крыптаграфічнай абмены лістамі.