"Пінская шляхта" - гістарычнае твора, напісана беларускім пісьменнікам-рэалістам Георгіем Дунін-Марцінкевічам. У творы апісываецца перыяд гаісторычнай крысы Літоўскай Рэспублікі (канец XVI - пачатак XVII стагоддзяў) і пінскай шляхты, якая знаходзілася ў адваротных суадносінах з гаючай літоўскай шляхтай.
У творы пораджаецца галоўная і гэта адпаведныя стасункі ў обшчыне, разлад унутры шляхецкай сям'і. Юрыя Гусьман, галаўны герой, стае сымбалем адвароту ад сваёй сям'і і праблемамі, якія ён бачыць у шляхецкай з'яздзе. Ён змяняе свае пазіцыі, але яго родныя не ўдзячны, што вызначае драматычны ход кнігі.
У "Пінскай шляхце" разгорваюцца шматлікія суадносіны - шляхецкія, ксендзаўскія, сялянскія, гарадскія. Кропкай кнігі становіцца судзьба Марыі Гусьман, сэстры галоўнага героя, якая вырашае самастойна жыць, усталяваць нараджэнне дзетак з таксама незалежным мужчынай. Гэтыя сюжэты драйверуюць нарэшце галоўную інтрыгу, якая свядома раскаласвае хатні і грамадскі свет, цікавы і для самога творцы, і для яго сучаснікаў.
"Пінская шляхта" адначасова выяўляе большую частку каларыта шляхецкага жыцця ў тры даследаванні, напісаўшы его для Віленскай Медалінскай бібліятэкі.
Гэты твор можа быць інтарпрэтаваны як асуджванне крызы шляхецкай ідэнтычнасці і грамадства ў канцы XVI - пачатку XVII стагоддзя, але межы песымізму ў доказательствы таксама існуюць, так як у тэксце можна ўвачыць патэнцыялевую магутнасць большасці адносно напалегала на кнігу інстытуцыя, якая яшчэ не выхаваў відавочкі.
