Сачыненне "Пiнская шляхта" Вiнцэнт Дунiн-Марцiнвевiч

"Пiнская шляхта" - гэта твор Вiнцэнта Дунiна-Марцiнвевiча, польскага пiсьменнiка і грамадскага дзеяча, якi выдаў гэты роман у 1838 годзе. Гэты раман распавядае пра жыццё шляхты Пiнска, горада на заходзе Беларусi, у XIX стагоддзi.

У "Пiнскай шляхце" Дунiн-Марцiнвевiч раскрывае шпектр жыцця шляхты, якая была характарызаваная багатствам і вышынёй сацыяльнай статусу, але таксама аддае дахтульнай духоўнасцю, размяшчаючы гэта здаровым нават падказам у форме самакрытыкі.

У рамане апісваюцца разнастайныя персыяджэныя шляхты Пiнска, вось некаторыя з асноўных пастаў:

• Палек Пикульскі, шляхціч з нявялікай маёнтка, якi быў прызнаны шляхтым у выніку надзвычайнай падзеі. Але ён незадаволены сваім жыццём і шукае шчасця ў горадзе.

• Аляксандра, багатая шляхцянка, якая ў парэшцы з сям'ёй вырашае выйсці замуж за шляхціча ніжэйшага гэтага стану, Яўгена, які дэманструе вышыню духоўную абачлівасць.

• Мiкола Вандэровiч, падрабязнае апісанне якога захваляе манеру жыцця шляхты: дрэхлiвае адзенне, часта камандуючыя наказы і сумесныя марнатратства.

У рамане апісваюцца пэўныя гістарычныя факты, якія ацэньваюцца не толькі з гледзя на мясцовую акцыйнасць, але і ў кантэксце нацыянальнай гісторыі Беларусі, падзеляючы акцэнт на значэнне культуры і гісторыі ў фарміраванні нацыі.

У "Пiнскай шляхце" Дунiн-Марцiнвевiч адправаляе крытыку ў бак глядуню шляхцы, паліцыйную параною з грамадскай марнатратасцю, шляхцiчаў, якiя стараюцца займаць шляхецкую дывізію без атрымання супольнага ўтверджання, і шляхты, якая не хоча менавіта адказацься за свае дзеянні і заяваць пра беларускае нацыянальнае яго ўратаванне ў політычным аднавленні.