«Ана тілін жаксы біліп тұрып, бөтенше жаксы сөйлесен, бұл - сүйініш; ана тілін білмей тұрып, бөтенше жаксы сейлесен, бұл - күйініш» деген Х. Досмухамедовтің ойын дамытып, «келісу,…

«Ана тілін жаксы біліп тұрып, бөтенше жаксы сөйлесен, бұл - сүйініш; ана тілін білмей тұрып, бөтенше жаксы сейлесен, бұл - күйініш» деген Х. Досмухамедовтің сөзі бүгінгі күннің өзінде өзектілігін жойған жоқ. Ана тілінің маңызы, оның мәдениетіміз бен идентитеміздегі орны жайында ойлануымыз қажет. Бұл мәселені тереңірек түсіну үшін, келісу мен келіспеудің шеңберінде қарастырып көрейік.

Ана тілі – әр халықтың мәдениеті, тарихы мен дәстүрлерінің негізі. Ол біздің ой-өрісіміздің, дүниетанымымыздың қалыптасуына ықпал етеді. Қазақ тілінде жақсы сөйлеп, оны терең меңгерген адам басқа тілдерді меңгерсе, бұл оның ұлтына деген құрметінің белгісі, оның мәдениетіне байыпты қарауының нәтижесі. Халық даналығында «Тіл – халықтың жаны» деп айтылғандай, ана тілінде сөйлей білу – ұлттық идентификацияның негізі. Сондықтан ана тілін білу және қадірлеу – әрбір адам үшін қасиетті міндет.

Ал бөтен тілде жақсы сөйлеу – белгілі бір деңгейде қызығушылық пен еңбекқорлықты білдіреді. Бұл адамның ақпарат алуы, халықаралық коммуникацияны қамтамасыз етуі және қоғамда белсенділік танытуы үшін пайдалы. Дегенмен, осындай жағдайларда ана тілінің құнсыздануы, яғни, адамның өз тілінде сөйлеу қабілетінің төмендеуі, ұлттық мәдениеттің әлсіреуі, біздің қоғамның дәстүрлі құндылықтарын жоғалту қаупін тудырады.

Келіспеу мен келісу аспектісінде, мен келіспеймін, «ана тілін білмей тұрып, бөтенше жақсы сөйлесен» деген пікірді толықтай қабылдауға. Бұл жағдайлардың өзара байланысын қарастырсақ, сауатты, ана тілінде сөйлей алатын адамның титулдық қасиеті, сонымен қатар болса да, бөтен тілдерді меңгеру арқылы мәдениетаралық диалогты қамтамасыз етуі қуантатыны рас. Дегенмен, егер адам ана тілін мүлде білмесе, онда оның мәдениеттің терең қырларына бойлай алмауы, тіпті өз халқына жат болуы ықтимал.

Келіп, біз ұлттық тіл мен мәдениетті қорғау, дамыту – біздің борышымыз. Сондықтан ана тілінде сөйлеп, оны дамыту арқылы, біз өз ұлтымызды, біздің тарихи мұрамызды сақтап қаламыз. Ана тілі мен бөтен тілдер арасында тепе-теңдік сақтай отырып, біз мәдениетімізді әлемге танытып, халықаралық деңгейде белсенділікке қол жеткізе аламыз.

Соңында, гуманитарлық ғылымдардың дамуымен, қоғамның интернационализациялануымен бірге, көптілділік – қазіргі кезеңнің трендтерінің бірі, алайда ешқашан ана тілінің маңыздылығын төмендетуге болмас. Бөтен тілдерді меңгеру – бұл жағымды қасиет, бірақ ана тілін білу – бұл біздің ұлттық мүддеміз, біздің болашағымыз.