Ефра́сіння Полоцкая — гэта адна з найбольш вядомых і шанаваных постацей беларускага сярэднявечча. Яна была жонкай князя Полацкага і стала вядомай дзякуючы сваёй рэлігійнай актыўнасці і ўнёсаку ў развіццё хрысціянства на Беларусі.
Ефрасіння, паколькі яна была княгіні, займалася адукацыяй і культурным развіццём свайго краю. Яна ўнесьла вялікі ўклад у распаўсюджанне пісьменнасці і дапамагала заснаваць манастыры, дзе было арганізавана навучанне і пераклад святых тэкстаў. Яна таксама вядома сваім спрыяннем развіццю мастацтва і архітэктуры.
У гісторыі Ефрасіння Полоцкая асвятляецца як прыклад моцнай і незалежнай жанчыны, якая адыгравала важную ролю на палітычнай і культурнай арэне свайго часу. Яе жыццё і дзейнасць сталі ўзором для многіх пакаленняў беларусаў.
Ефрасіння таксама адзначана ў беларускай літаратуры, дзе яна ўвасабляе дух беларускага народа і яго імкненні да самастойнасці і духоўнага развіцця. Шмат хто лічыць яе адной з самых значных фігур у беларускай гісторыі.
