Ежелгі Қытай — әлемдегі ең көне мәдениеттердің бірі, тарихы бірнеше мыңжылдыққа терең жайылған. Б.з.д. III мыңжылдықта алғаш рет дамыған қауымдастықтар мен мемлекеттер пайда болды. Ежелгі Қытай мәдениетінің негізі болып саналатын негізгі кезеңдер:
Шан (шанг) династиясы (б.з.д. 1600-1046): Металл кенді өндіру мен шин гидравлаикалық жүйелерінің дамуына байланысты әлеуметтік және экономикалық жүйелердің гүлденуі; иероглифтер мен жазудың пайда болуы.
Чжоу (чжоу) династиясы (б.з.д. 1046-256): Философиялық ойлардың дамуы, Конфуций, Лао-Цзы, және Даосизмнің қалыптасуы. "Цзинь" деген ұлттық мүдде мен мәдениет түсініктерінің пайда болуына себеп болды.
Цинь (циң) династиясы (б.з.д. 221-206): Біртұтас Қытай империясының негізін салған; заңды кодекс пен біртұтас жазу жүйесін енгізген; атақты Теракотта әскері осы кезеңде жасалды.
Хань (хань) династиясы (б.з.д. 206 - б.з. 220): Техникалық және мәдени жетістіктердің, соның ішінде жібек жолының ашылуы, ғылыми және өнеркәсіптік даму кезеңі.
Ежелгі Қытай мәдениеті жаратылысқа, философияға, өнерге, әдебиетке, ғылым мен техникалық жетістіктерге бай. Йога, каллиграфия, живопись, поэзия, медицина сияқты салаларда маңызды жетістіктерге жетті. Ежелгі Қытай мәдениеті мен тарихы қазіргі заманғы Қытай мен бүкіл әлемге әсерін тигізіп отыр.