Қазақ даласындағы жалпыхалықтық көтерілістер - Қазақ халқының отарлық саясатқа, әлеуметтік-экономикалық қысымдарға, феодалдық тәртіпке қарсы ұйымдастырылған күштерді білдіреді. Олар әсіресе XIX ғасырда белсенді түрде өтті. Ең танымал көтерілістердің бірі — 1916 жылғы көтеріліс.
1916 жылғы көтеріліс:
Бұл көтеріліс Ресей империясының бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қазақтардың еркіндеу, әскери жұмыстарға алу жөніндегі жарлығына қарсы ұйымдастырылды. Шабуылдар мен бетбұрыс жастар арасында кеңінен таралды, ауылдарда да қолдау тапты.
Жеңілу себептері:
Әскери күштердің теңсіздігі: Қазақ халқының қарулы күштері өте әлсіз болды, оларға қарсы Ресей империясының әскери күштері әлдеқайда басым еді.
Бірлік болмауы: Қазақтың түрлі тайпалары мен ру-тайпалары арасында біртұтас ұйымдастық болмады. Көтерілісші топтар арасында өзара келіспеушіліктер орын алды.
Ресми биліктің репрессиялық шаралары: Ресми билік көтерілістің басталуы мен көтерілісшілерді басу бойынша қатты репрессиялық шаралар қолданды.
Көтерілістің маңызы:
Халықтың ұлт-азаттық күресі: Көтеріліс қазақ халқының ұлттық санасының оянуына, ұлт-азаттық күрестің негіздерінің қалыптасуына себебін тигізді.
Жаңа саяси қозғалыстардың қалыптасуы: 1916 жылғы көтеріліс қазақ әдебиеті мен мәдениеті, ұлттық қозғалыстар тарихында маңызды орын алды. Көтеріліс нәтижесінде ұлттық қозғалыстар, атап айтқанда, Алаш орда сияқты ұйымдардың қалыптасуына жол ашылды.
Ресей империясының саясатына әсері: Көтеріліс Ресей империясының отаршылдық саясатына қарсы наразылықтың салдарын көрсетті, бұл кейінгі ұлттық қозғалыстар үшін оқулық болды.
Осылайша, Қазақ даласындағы жалпыхалықтық көтерілістердің, әсіресе 1916 жылғы көтерілістің, тарихи маңызы зор, қазақ қоғамының тарихында маңызды орын алады.