5-тапсырма Мына мәтіннің қысқаша мазмұнның жазындар Күтылыгүлы Күлтегін екінші Шығыс Түркі қаға ваты оскерінің бас қолбасшысы, «кок түркінің και семсері атанган атақты батыры. Әкесінен жастай жетім калып, агасы Қапаган каганның тәрбиесінде өскен. Күлтегін тым ерте есейіп, түркі еліне тұс-тұстан тантен баскыншы жауларға қарсы үлкендер қатарында тұрып, ерлікпен күреседі. Бұл ретте түркінің атакты Білге қағаны Күлтегін батырдың басына койылған ескерткіш тасқа ойып жаадырган ғұмырнамасында: «Әкем каган өлгенде інім Күлтегін жеті жаста қалды. Он жаста Ұмай текті шешемнің багына інім Күлтегін ер атаяды», деп жазды. Тарихи деректер сол кездегі ел төуелсіздігін сактап калу жолында болған қырғын соғыстардың бірде-бі реуінің Күлтегінсіз өтпегенін баяндайды. Тас жазудың авторы Йолыгтегія Күлтегін ерлігін былайша тізбе дейді: «Он алты жасқа келгенде... алты чуб, соғдаларra қарсы аттандык. Күлтегін жауға жалғыз ұмтылды. Оңтұтықты қарулы басшыларымен қолға түсірді. Ол әскерді сонда талқандадық. Жиырма бір жасында Чача Секүнмен айкастық. Күлтегін әуелі Тадыкын чурдык боз атын мініп шапты. Ол ат сонда өлді. Екіншісінде Ышбар Ямтардың боз атын мініп шапты. Ол ат та сонда елді. Үшіншіде Йегін Сілікбектің торы атын мініп шапты. Ол ат та сонда өлді. Күлтегіннің сауытына, қалқанына жүздеген оқ тиді, бірақ бірі де денесіне дарыған жоқ. Күлтегін жиырма алты жасқа келгенде, қырғыздарға қарсы аттандық. Күлтегін Байыркының ақ айғырына мініп, шабуылға ұмтылды. Бір батырын окка үшырды, екі батырын найзамен түйреп түсірді. Акайгырдын белі үзілді. Қырғыз қағанын өлтіріп, елін алдык... Тогу қаласында шайқастық. Күлтегін азман ағын мініп үмтылды. Алты батырын шаншып түсіріп, жетіншісін кылышпен шапты. Тоғыз батырын қуып жетіп, тақымға басты...Оғыздармен соғыстық. Күлтегін Жетімек атты мініп шауып, тоғыз ерін шанышты... Түргеш халқы жау болды. Күлтегінді шағын қолмен жібердік. Жой қын соғыс жасапты. Қара түргеш халқы сол жерде өлім тауыпты». ...Осылай жалғаса береді. Күлтегін батыр 47 жасқа жетіп, қаза тапқанша, соғыссыз өткен жылы бол мапты. Соның бәрінде ол түркі қолын жеңіске жеткізіп отырыпты.
Күлтегін — второй командующий восточно-тюркского кагана, известный как «меч куруков». Он остался сиротой в юном возрасте и вырос под опекой своего брата Капагана. С ранних лет Күлтегін проявлял отвагу и участвовал в защите тюркского народа от иноземных захватчиков. Исторические источники подчеркивают, что многие войны за независимость той эпохи проходили без участия Күлтегіна.
Күлтегін отличался храбростью на полях сражений. В возрасте шестнадцати лет он в одиночку сразился с врагами и одержал победу. В двадцать один год он продолжил свои военные подвиги, участвуя в битвах, где проявил выдающиеся качества вождя, нанося поражение противникам. Он сразил множество противников и использовал различные лошади, чтобы направиться в бой, при этом сам оставался невредимым.
Күлтегін воевал против кыргызов, одерживая значительные победы. Он мог легко совладать с несколькими противниками за одно сражение, что подтверждает его превосходные военные навыки. На протяжении всей своей жизни, до своей смерти в сорок семь лет, Күлтегін не знал покоя и всегда вел свои войска к победе.
Таким образом, Күлтегін ассоциируется с мужеством и защитой своего народа, оставаясь одной из самых ярких фигур в истории Восточных тюрок.
