Задача Задача №1758347
А
А
Ამ პატარა ქალაქში, სადაც წვიმა დიდი სიხარულით ეღირსებოდა მოსახლეობას, ცხოვრობდა კაცი, რომელსაც წვიმა გულწრფელად უყვარდა. ის წინასწარ გრძნობდა წვიმის მოსვლას და ქუჩაში ხელები გაშლილი ელოდა ციდან მოქცეული სიხარულის წვეთებს. ბავშვები მის გვერდით ხტებოდნენ, რადგან წვიმა მათთვის თამაშის მომაპოვებლად იქცეოდა. ერთ მშვენიერ დღეს, როცა წვიმა დაიწყო, კაცმა მოულოდნელად გამჭვირვალე ცისფერი მარცვალი იპოვა და ის ქოთანში ჩათესა. მალე იქ ყვავილი ამოიზარდა, რომელიც წვიმიან დღეებში ფოთლებს აწმყოდან გააშლიდა, თითქოს ქალაქი ცისფერ შუქს იწვდებდა. ყვავილის მარცვლები ბავშვების მიერ კრეფილი გახდა და გახეხილი ყვავილების სურნელი ქალაქის ქუჩებში უფროსი და მცირე მოქალაქეების აღთქმული გახდა. ქალაქში მალე ყვავილები ყველგან მოეწყო. ქალიშვილებმა წვიმაში ყვავილების ქოთნები გაიტანეს და ასე გაწვიმებულ ქუჩებში მოძრაობდნენ, როგორც პირველ ქოლგებს, რომლებიც სიხარული და რეკვა მოაქვთ. ქალაქი ლამაზ და მხიარულ სანახავად გადაიქცა. თუმცა, კაცის სიამური დროდადრო შეიცვალა, რადგან ის უფრო და უფრო დაიხურა ქალიშვილების ყურადღების და თავიანთი ცეკვების დაქცევამ, რაც გამოიწვია მათ მიერ ხალხის მიმართ yBaგენიპ და მისთვის არასასურველი პოპულარობა. გაქრა კაცი და ძალიან ძნელად ეგების საკუთარი თავის სიამოვნებაში. ბოლოს, როცა ერთხელაც ქალაქის საწყისი ყვავილი უმაღლოდ გაფრინდა, კაცმა იგრძნო, რომ მისი დრო დასრულდა. ის ღამით მზად იყო ამას, მაგრამ ადგილიდან წავიდა, გაყრა რომ ხალხმა დაინახოს. აქედან გამომდინარე, ქალაქში კვლავ ხშირად წვიმს, მაგრამ ადამიანი ვერ ივიწყებს იმ უსწორმასწორო სილამაზეს, რომელიც ადრე სამყაროში შეიქმნა - იქ აღარ არის მომნუსხავი ყვავილები ან სურნელება. ისინი ისევ ჯიუტად ცდილობენ, მაგრამ ვერ აღწევენ სრულყოფილს. შეამოკლე ტექსტი
პატარა ქალაქში, სადაც წვიმა მოსახლეობისთვის სიხარულის წყარო იყო, ცხოვრობდა კაცი, რომელსაც წვიმის პირისპირ ყოველთვის ბედნიერი ემოციები აქვს. ერთ მშვენიერ დღეს მან ჩანაწერიდან ცისფერი მარცვალი იპოვა და ქოთანში ჩათესა. მალე ყვავილი ამოიზარდა, რომელიც ქალაქში სიხარულისა და სურნელების გავრცელებას უწყობდა. ქალიშვილებმა ყვავილების ქოთნები გაიტანეს და ქალაქი ფერადი და მხიარული გახდა.
თუმცა, კაცმა დაიწყო თავს მოწყენა, როცა ქალიშვილების ყურადღება და პოპულარობა დაიტაცეს. ბოლოს, როცა ყვავილი გაქრა, ის ქალაქიდან წავიდა, რაც გამოიწვია, რომ ქალაქში კვლავ წვიმს, მაგრამ აღარ არის იმ ინდივიდუალური სილამაზისა და სურნელის, რომელიც ადრე ქალაქს აჭკლავდა.
