қазақстанда хрущевтік кезеңдегі өнеркәсіптің дамуы минустары Жане минустары 10
Хрущевтік кезең (1953-1964 жылдары) Кеңес Одағында, соның ішінде Қазақстанда өнеркәсіптің дамуы үшін маңыздылығына қарамастан, кейбір минустарымен бірге келді. Қазақстандағы өнеркәсіптің дамуының негізгі минустары:
Жоспарлау жүйесінің шектеулілігі: Өнеркәсіптің дамуы жоспарлы экономика шеңберінде жүргізілді, бұл инновацияларға және кәсіпкерлік бастамаларға кедергі келтірді.
Кадрларды дайындаудың жетіспеушілігі: Маман кадрлардың жетіспеушілігі, әсіресе қазіргі заманғы технологияларға иелік ететін работников жетіспеушілігі, өнеркәсіптің технологиялық дамуында тежелулер туғызды.
Экологиялық мәселелер: Өнеркәсіптің қарқынды дамуы экологиялық тепе-теңдікті бұзды, әсіресе табиғи ресурстарды пайдалану кезінде.
Моноөндірістік экономика: Қазақстанның экономикалық дамуы негізінен шикізат өндіруге бағытталды (мысалы, уран, көмір), бұл елдің экономикалық тұрақтылығын төмендетті.
Мемлекеттік инвестициялардың тапшылығы: Кейбір өнеркәсіп салаларына қажетті инвестициялар мен қаржыландыру жеткіліксіз болды.
Партиялық бюрократия: Партиялық бюрократия жүйесінің артуы, іс-шараларды қабылдау мен жүзеге асыруда шектелулерді тудырды.
Жергілікті ресурстарды игерудің тиімділігі: Шикізат ресурстарының тиімді және саналы игерілмеуі, халықаралық нарықтарға бәсекеге қабілеттіліктің төмендігі.
Заман талабына сай емес технологиялар: Хрущевтік кезеңдегі өнеркәсіптердің көпшілігі ескірген технологияларды қолдануға мәжбүр болды, бұл олардың бәсекеге қабілеттілігін төмендетті.
Демографиялық өзгерістер: Халықтың қалаға көшіп баруы, ауылдық жерлердің экономикасына теріс ықпал етуі, жұмысшылардың тапшылығына әкеп соқты.
Тұрақсыздық және әлеуметтік мәселелер: Жұмысшылар мен қызметкерлердің жалақысының теңсіздігі, еңбек жағдайларының нашарлауы, әлеуметтік тыңдаулардың болмауы.
Хрущевтік кезеңнің өнеркәсіптік саясаты Қазақстан үшін біраз мүмкіндік бергенімен, аталған минустар елдің экономикалық және әлеуметтік дамуына теріс әсер етті.
