Тарбағатай – туған жерім, Барқытбел – менің отаным. Тау мен тастың қорғаушысы, Сенде өскен алтын арманым.
Биігіңде самғайды шыршалар, Желмен сырласатын қырларың. Сарыарқаның шуағы, Көктемінде жанға жарыларың.
Сенде ағыстар шалқып ағып, Таза ауаңды жұтамын. Көздеріңде көкпенен, Сан мың жұлдыз бартаймын.
Қараңды жастайымнан сүйіп, Далаңда жүріп, гүл тердім. Сенің топырағыңда туып, Армандарымды өсірдім.
Шыңдарыңа шығуға асығып, Жүрегімді ұрлап алған таулар. Тарбағатай, жырауым, Сенсіз өтпес менің бағым.
Кешкі тыныштық, айдың нұры, Саған барса, бақытты аламын. Барқытбел, сен менің жырым, Сенің даусыңмен шабыт табамын.
Кіші өзендерің сылдырап, Табиғатың мені қызықтырады. Тарбағатай, сен - менің әлемім, Сенде мәңгілік жүремін.
Ата-бабамның ізі қалған, Сенің жерің - қасиетімді. Тарбағатай, сені жырлаймын, Сенсіз болмайды өмірім!