Ауырып қайтыс болған әкеме арнау шығару 20-25 шумақ

Әкем, менің алтын қазынам,
Сенсіз, өмірім – қара түн, боздақ үн.
Сенің жылулығың, сөзің, күлгенің,
Дәл қазір, шәй үстінде, етім - езіліп.

Кішкентай кезімде, қолыңмен ұстар едің,
Шыршада жанған шамдардай, үміт берер едің.
Сенің білегің, мені көтерер,
Сенсіз қалған өмірім – толассыз, мәнсіз тер.

Кешегі күн, әкем, сені сағындым,
Арымда сақтаған, аманат, арманым.
Жүрегімде сырың, дауысың, нұрың,
Сенсіз бұл өмірдің мәні – жоқ, өтірік.

Сен берген ақыл, біздің үйдің нұры,
Мәңгілік ескерткіш, ойымда, жүрегімде жыры.
Сен жайында жазам, поэзиямда игі,
Есімің мәңгі, әкем, есімде, жырда, тірі.

Айтқан ақылың, өмірлік жолымыз,
Сенің құрметің – ұмтылар ұрпақтарымыз.
Сен кеткен соң, түнек, қасірет наласы,
Бірақ сенің ісің, біздің жүректегі дауысы.

Сен – батыр, сен – ағарған,
Сенің атыңа жаздым, жүрегіммен алыс-алыс таң.
Сенсізгі, әкем, бұл өмір сол,
Бірақ естелік – мәңгі, мені айтқын бостар.

Екінші тамырымысың, тіршілік сол кезде,
Сен жасаған жолдар, мені жетелер еді.
Көңілім ашылар, сенің бейнеңде,
Сен – менің арманым, менің мәңгі нұрымда.

Ғұмырың ғажап, сенің ісің, тегін емес,
Саған арнаған бұл жырым – мәңгілік, небір шын.
Әкем, мен саған айттым, жүрегімде мәңгі,
Сен менің жұлдызым, өзіңмен мәңгі жырды.

Сонымен, мен болам бақытты ұрпақ,
Сенің есімің мәңгі, мені жетелейтін факт.
Сенсіз, мен тек қана өтем үнсіз,
Бірақ сенің махаббатың – менің жүрегімнің иесі.

Әкем, мені тыңда, дауысың естілуде,
Рухың менімен, өмірімнің жаңашыл сүлдінде.
Сен – менің ұстазым, сен – менің жырым,
Сенсіз өмірде менің барлығым, тұншыққан, жұмған.

Тыныш бол, әкем, мен сені ұмытпаймын,
Сенің ескерткішің, мен үшін алтын шаңым.
Сен менің жүрегімде болатын мәңгі,
Дәл сендей әке, болмайды ешқашан, бұл – ақиқат.