Беларуская літаратура XX стагоддзя вельмі разнастайная і цікавая, уключае ў сябе як паэзію, так і прозу, якія адлюструюць змены ў грамадстве і культуры Беларусі ў гэты перыяд.
Поэзія
У беларускай паэзіі XX стагоддзя можна вызначыць некалькіх важных фігураў. Напрыклад, Адам Міцкевіч, хоць і жывы ў XIX стагоддзі, аказаў вялікі ўплыў на будучыя пакаленні. Сярод паэтаў XX стагоддзя адзначаемы быў Янка Купала і Якуб Колас, якія закладалі асновы сучаснай беларускай паэзіі.
Янка Купала, у сваёй творчасці, закранаў тэмы нацыянальнай самасвядомасці, кахання і прыроды. Яго вершы «Адам Міцкевіч» і «Сон на кургане» адлюстроўваюць глыбокі патрыятызм і любоў да роднай зямлі.
Якуб Колас, у сваю чаргу, даследаваў жыццё common folk і іх праблемы. Яго паэзія насычана фальклорнымі матывамі і адлюстроўвае сферу простага чалавека.
На працягу XX стагоддзя важным накірункам у паэзіі быў авангард і яго прадстаўнікі, такія як Уладзімір Дубоўка і Леў Сапега, якія эксперыментавалі з формай і зместам, шукаючы новыя шляхі ў мастацтве.
Проза
Беларуская проза таксама ўключала ў сябе шмат значных пісьменнікаў, такіх як Максім Гарэцкі і Іван Мележ. Гарэцкі, напрыклад, у сваіх творах паднімалі пытанні грамадства і чалавечых каштоўнасцяў. Яго раман «Дзікае паляванне караля Стаха» даследуе страты і барацьбу за выжыванне ў цяжкія часы.
Іван Мележ, у сваім рамане «Лясная быль», аўтаматызуе вобраз беларускага селяніна і яго жыццявыя цяжкасці, акцэнтуючы ўвагу на прыродзе і чалавечай душы.
У XX стагоддзі беларуская літаратура зазнала вялікія змены пад уплывам палітычных падзей, што адлюстраваўся ў творах пісьменнікаў, якія змагаліся за аўтаномію беларускай культуры і мовы.
Такім чынам, паэзия і проза беларускай літаратуры XX стагоддзя з’яўляюцца адметным выразам культурнай і нацыянальнай самасвядомасці беларусаў, адлюстраваўшы як іх спадзяванні, так і складанасці таго часу.