Ақын «Калын елім, казагым, кайран журтым» өлеңінде халқымыздың мінез-кұлқын терең тебіреніспен сипаттайды. Атадан балаға мирас болып қалған даналықтарымыз бен ұлттық құндылықтарымызды паш ете отырып, халқымыздың мейірімділігі, қонақжайлылығы және адалдығы сынды қасиеттері жөнінде айтады. Ол сонымен қатар, надандық пен білімсіздіктің ұлттық мәдениетке тигізетін зардабына назар аударады. Мысалы, "Атадан бала ойы езге", "Кулкішіл керден наданнын" деген жолдарда, біздің ата-бабаларымыздан жалғасып келе жатқан қасиеттеріміз бен білімсіздік зардаптары арасындағы алтын көпірді меңзейді. Осылайша, ақын халқының рухани және мәдени құндылықтарын дәріптейді.
Абай Кунанбаевтың отыз екінші қара сөзіндегі мәселелердің анықтамасы, мысалы, "акыл кеселі" - адамның өзінің ой-санасын, жүрек тазалығын бұзатын жағдайларды айтады. Ол "уайымсыз салғырттық" деген қасиетті қауіпті түрде айта отырып, адамның рухани және моральдық дағдыларын жұтауды сынайды. Абай акыл кеселдерінен аулақ болуға шақырады, себебі олар адамның адамгершілігіне, қоғамдағы орнына қауіп әкеледі. Оның пікірінше, бұл кеселдер ашкөздік, надандық, және жалқаулық сияқты теріс мінездердің қалыптасуына ықпал етеді. Сондықтан ақын, адамның жеке тұлғасын дамыту мен рухани жетілу үшін, осындай кеселдерден сақтанудың маңыздылығын жариялайды.
