Гори 7-тапсырма. оқы. Француз жұртының бір білімді адамы былай деп жазады: «1791 жылы өзім «университет» деген үлкен школда оқып жүрген жігіт едім. Апта сайын Версаль қаласындағы шешеме жаяу барып-қайтып тұратынмын. Сонда әрдайым жолымда «Антон» деген тіленші қайыр сұрап отырушы еді. Бір күні тағы сол жолмен келе жатып, орта бойлы арықтау кісімен жолықтым. Екеуіміз бір- ге келе жатқанда Антон алдымыздан шығып, қайыр сұрады. Қасымдағы кісі тоқтап, Антонның бетіне қарап тұрды да: - Сен қарауға есті кісі секілді көрінесің, жұмыс істеуге қуатың да бар. Сөйте тұрып, мұндай іспен өзіңді кемшілікке салып жүрсің. Бай болғың келсе, мен саған ақыл айтайын: мен өзім сендей кедей едім, бірақ тіленші болған жоқпын. Елден, қала- қаладан қыдырып жүріп, әуелі қоқыстан не болмаса жай кісілерден ескі шүберек сұрап, жиып жүрдім. шүберектерді қағаз істейтін фабрикаларға апарып, саттым. Сөйтіп, біраз ақша болған соң бір есек, бір арба алдым. Мұнан соң әуелі аздап, бара-бара көбірек, әр үйден ескі-құсқы, тұтынуға жарамайтын шүберектерді сатып алып, арбамен жүріп сауда ете бастадым. Осындай іспен жеті жылда он мың франк ақша таптым. Содан кейін қағаз фабрикасына кірістім. Жасым жас, ісіме нық, жинақты, еріншектікті білмедім. Осы күнде екі үлкен тас үйім бар. Фабрикамды балама бердім. «Балам да аштық көре қалмас» деген үмітім бар. Себебі - баламды жасынан бос жүруге, еріншектікке, қиналмай мал табуға үйретпедім. Осы айтқанымды тыңдап, еңбектен қашпасаң, сен де бай боласың, - деді де жөніне жүріп кетті. Антон бұл сөздерді есіткен соң терең ойға қалып, қайыр сұрауын да ұмытып, тұрып қалды. 1815 жылда «Брюссель» деген қаладан өтіп бара жатып, бір кітап сататын үлкен дүкенге кірдім. Дүкеннің ішінде бірнеше приказчикке: «Олай ет! Бұлай ет! - деп бұйырып тұрған бір купецтің кескіні көңіліме таныс көрінді. Сөйтіп тұрғанымда әлгі кісі мені көріп, бетіме қарап тұрды-тұрды да қасыма келіп: - Айып етпесеңіз, сұрайын. Мұнан жиырма бес жыл бұрын сіз оқу оқып жүріп, жұма сайын Версальдегі үйіңізге барып жүруші ме едіңіз? - деді. Сонда ойыма түсіп, таңғалып: - Сен Антонбысың? - дедім. - Ра-ас, - деді Антон, - Мен сондағы көрген тіленші Антоныңызбын. Бір ориз қасыңызда бірге жолыққан кісінің айтқандары көңіліме қонды. Тіленшілікті тастап, жұмысқа кірістім. Ісіме нық, малыма күтімді болдым. Ақырында, сол кісінің айтқаны келіп, мінекей, осы зор дүкеннің иесі болдым, - деді. Используя текст напишите письмо благодарности от имени Антона
Сәлеметсіз бе,
Мен, Антон, сізге осы хатты жазу үшін қаламымды ала отырып, мені өмірімнің маңызды бетбұрысында қолдағаныңыз үшін шын жүректен алғыс білдіргім келеді. 1791 жылы біз кездестік, және сол кезден бастап сіздің айтқан кеңестеріңіз менің өміріме үлкен өзгеріс енгізді.
Сіздің маған айтқан ойларыңыз, еңбек ету мен табандылықтың мәні туралы сөздеріңіз, мені демеп, жұмыс істеуге шабыт берді. Тіленшіліктен алшақтап, еңбекпен дамуға шешім қабылдауым, шын мәнінде, сіздің ақыл-кеңесіңізбен байланысты. Сіздің үлгі病іңіз мені ынталандырып, жүрегімде жаңа надежда ұялатты.
Мен қазір өзімнің дүкенімнің иесімін, бұл сіздің берген кеңестеріңіз бен менің еңбегімнің нәтижесі. Сізбен кездескеннен кейін жеті жыл ішінде мен өз өмірімді қалай өзгертетінімді, табысқа жету жолында не істеу керектігін түсіндім. Сіздің көзқарасыңыз мені әрқашан рухтандырып, жаңа биіктерге жетуге себеп болды.
Сізге тағы да алғысымды білдіруге рұқсат етіңіз. Сіздің берген ақыл-кеңестеріңіз менің өмірімдегі ең құнды жүк болды. Сіздің мұраңыз мен үшін мәңгілік, мен де өз балаларымды еңбек етудің маңыздылығына үйретуге тырысамын.
Сізді ешқашан ұмытпаймын.
Ізгі ниетпен,
Антон
