Маё маленства – гэта час, напоўнены яркімі ўспамінамі і непаўторнымі момантамі. Я з вялікай радасцю ўзгадваю, як бегаў па двары з сябрамі і гуляў у розныя гульні, аднак адзінкавы дзень мог прынесці новыя прыгоды. Летам мы часта ездзілі на дачу, дзе весела праводзілі час, збіраючы ягады і гуляючы на прыродзе. Менавіта там я ўмела зламаць дрэва ўспамінаў, але таксама вучылася адказнасці, дапамагала бацькам у агародзе.
Аднак маленства было не толькі радасцю, але і складанасцямі. Напрыклад, я часта хваляваўся перад экзаменамі ў школе, хаця і разумеў, што гэта частка вучобы. Я памятаю, як разам з сябрамі рыхтаваліся да іспытаў, і гэта набліжала нас адзін да аднаго. Няхай маленства і прайшло, але ўспаміны пра яго заўсёды будуць жыць у маім сэрцы.