Կիլիկյան Հայաստանը, որը գոյություն ունեցել է XI-XIV դարերում, ուներ կարևոր դեր տարանցիկ առևտրում, որի պատճառները կարող են լինել մի քանի հիմնական գործոններ:
Վերջին ճանապարհների գտնվելու վայրը: Կիլիկյան Հայաստանը գտնվում էր կարևոր առևտրային ճանապարհների վրա, որոնք միացնում էին Արևելքը և Արևմուտքը: Այս տարածքը ծառայում էր որպես միջանկյալ հանգույց, որտեղ ապրանքները կարող էին փոխադրվել երկակի ուղղություններով, հիմնականում Եվրոպայից դեպի Ասիա և հակառակը:
Հյուսիսային և Հարավային առևտրային ճանապարհներ: Կիլիկյան Հայաստանը սահմանակից էր հիմնական առևտրային ճանապարհներին, այդ թվում` Երկաթե ճանապարհին և միջերկրածովյան ծովի կողմերին, ինչը նպաստում էր տարբեր մշակույթների և ապրանքների միջև փոխանակմանը:
Քաղաքական և տնտեսական կայունություն: Կիլիկյան Հայաստանի ժամանակաշրջանում քաղաքական կայունությունը նպաստում էր առևտրի զարգացմանը: Հայաստանում գոյություն ունեին ամուր առևտրային կապեր, որոնք թույլ էին տալիս ավելի հեշտ և անվտանգ իրականացնել առևտուրը:
Տարածքում առևտրային շուկաների զարգացմանը: Կիլիկյան Հայաստանը հայտնի էր իր առևտրային քաղաքներով, ինչպիսիք են Անկիան, Տարուս և Ադանա, որոնք հանդիսանում էին առևտրի կենտրոններ:
Մոլորակային երկրի զարգացմանը: Կիլիկյան Հայաստանը մեծապես շահագործում էր իր ռազմավարական դիրքը և զարգացնում էր առևտուրը մերձակողմ երկրներից հացահատիկի, խորտիկների, սովորական և քիմիական նյութերի փոխանակման միջոցով:
Այս բոլոր գործոնները հանգեցրել են նրան, որ Կիլիկյան Հայաստանը գումարեց բազմաթիվ առևտրային կապեր, որոնք օգտակար էին տարածքի զարգացման և տնտեսության մակարդակի բարձրացման համար:
