Արքայի և արքունի գործակալների հարաբերությունները կարգավորվում էին մի շարք իրավական, պաշտոնական և դիվանագիտական մեխանիզմների միջոցով, որոնք ապահովում էին պետության ղեկավարության գործունեության կայունությունը և արդյունավետությունը։
Պաշտոնական կարգեր ու կանոններ: Արքունի գործակալները նախատեսում էին կարգեր և կանոններ, որոնք սահմանում էին նրանց իրավունքներն ու պարտականությունները: Արքային պատկանող որոշումները ու հրամաններն անհրաժետ են լինում գործակալների կողմից կատարման համար:
Պաշտոնավարում: Արքայի կողմից պաշտոնի նշանակումից հետո գործակալները ստանում էին հրամաններ, որ նրանք պարտավոր էին կատարել: Սա ոլորտ էր, որում արքայի autoridad-ն կարևոր նշանակություն ուներ:
Դիվանագիտական փոխգործակցություն: Արքունու գործակալները հաճախ համագործակցում էին այլ պետությունների դիվանագետներին ու սրահներին: Դա ապահովում էր քաղաքական կայունություն և խաղաղ համագործակցություն:
Խորհրդատվություն: Արքայի շուրջ գործում էին խորհրդատվական մարմիններ, որտեղ գործակալները կարող էին ներկայացնել իրենց կարծիքները և խորհուրդները, ինչն առավել բարենպաստ էր երկիրն ղեկավարելու համար:
Հսկողություն: Արքան և նրա շրջապատը հետևում էին, որ գործակալները ապրում են իրենց պարտավորությունների շրջանակում: Եթե նրանք խախտեին կարգավորումները, ենթակա էին պատժերի:
Այս գործիքները և մեթոդները ապահովում էին, որ աշխատանքը շարունակական և արդյունավետ լիներ, և որ արքայի իշխանությունը պահպանվեր:
