Важную ролю ў характарыстыцы дзеяння твора, настрою, перажыванняў герояў адыгрываюць замалёўкі прыроды. У апа вяданні Васіля Быкава «Незагойная рана» яны сустракаюцца часта ад…

Важную ролю ў характарыстыцы дзеяння твора, настрою, перажыванняў герояў адыгрываюць замалёўкі прыроды. У апа вяданні Васіля Быкава «Незагойная рана» яны сустракаюцца часта ад пачатку да канца твора. «Буяе над абшарамі сцюдзё ны асенні вецер, змятае пад прызбы пажоўклае лісце, гайдае мокрае галлё ў садку... Над пустым бульбянішчам Тэклінага агарода, над недалёкім выганам і дарогай, што, узбегшы на ўзгорак, хаваецца ў шэрай далечы, марудна паўзе восеньскі адвячорак. Некуды спяшаюцца імклівыя пакудлачаныя хмары ў небе, за хатамі ў вёсцы трывожна бляе авечка, і недзе разваж на гергечуць гусі». Такой паўстае прырода ў пачатку твора. «Тым часам марудна цямнела, далячынь спавілася шэрай смугою, у паветры заснавала надакучлівая восеньская золь... У небе ўсё гусцелі барвовыя хмары, яны не плылі цяпер, а збі раліся, тоўпіліся над прасторамі, быццам задумаўшы нешта нядобрае. Расплываўся з-за краявіду сіняваты змрок, далячынь сцямнела, насупілася ў прадчуванні непагадзі». Гэта з сярэдзіны апавядання. І вось заключныя абрысы карціны: «Чарнела неба ад хмар, шумеў голым веццем узлесак, стыла шэрая далячынь...» Нават калі б мы нічога не ведалі пра змест твора, яго геро- яў, толькі па гэтых апісаннях прыроды, фарбах і іх адценнях у пейзажы можна было б зрабіць выснову, што расказваецца ў ім пра падзеі нярадасныя, нават пакутлівыя. На такую думку нас наводзяць асобныя заўвагі ў апісанні прыроды, у якіх ёсць падказка, папярэджанне пэўных падзей: «сцюдзёны асенні вецер», «трывожна бляе авечка», «барвовыя хмары тоўпіліся», «быццам задумаўшы нешта нядобрае», «да- лячынь насупілася ў прадчуванні непагадзі» і інш. Пейзаж, або апісанне прыроды, у мастацкім творы не толькі знаёміць чытача з месцам і часам дзеяння (пара года, час дня), але і характарызуе агульны настрой аповеду, душэўны стан ге- роя, яго перажыванні, пачуцці, роздумы пра жыццё: у адным вы- падку цяжкія, маркотныя, у іншым радасныя, узнёслыя. Гэта залежыць ад задумы пісьменніка, ад таго, што ён хоча сказаць чытачу. Так, у адрозненне ад апавядання «Незагойная рана», дзе прырода паказваецца халоднай, няўтульнай, змрочнай, у творы «У яго быў свет цікавы...» яна малюецца лагоднай, як бы спачу- вальнай, прыветнай у адносінах да Сымонкі. Менавіта на ўлонні прыроды хлопчык адчувае сябе прывольна. Яго душэўны стан перададзены праз успрыманне прыгажосці навакольнага свету. Здольнасць героя пачуць, «што гаворыць жытні колас, // І аб чым шуміць ячмень», і ўбачыць, як «галоўкай заківаюць, // За- смяюцца васількі», дапамагае зразумець уражлівую душу дзіцяці. Пейзаж у літаратурным мастацкім творы, як і на карцінах жывапісу, можа мець і такую мэту паказаць прыгажосць таго кутка зямлі, дзе жывуць героі ці сам аўтар. Але і ў гэтым выпадку пейзаж не з'яўляецца простай замалёўкай, а выяўляе настрой, пачуцці аўтара, яго адносіны да жыцця. азнаёміцца з артыкулам, выпісаць у сшытак азначэнне ПЕЙЗАЖ, запоўніць табліцу ў сшытку пара года, цытаты, якому герою адпавядае.