Мәтін:
Кун улымын, колдаушым — Кунім менін,
Куннін нуры — бойыма сініргенім.
Тутыр бердін сен маган: «Елді ойла!» - деп,
Сол тугырдан шыгады унім менін.
Угамысын, халайык, журек унін?
«Сен!» деп соккан сол унді біледі кім?
Мен-дагы галамшардын тургынымын:
суйеуі - Жер, демеуі — Ай, тірегі - Кун.
Биік..., биік...
Максатым биік менін,
Биігімді кереді киіктерім.
Куй-унімді тындайды уйып келім,
Озін ушін эртенген жырларымды
Жеткізе алсам, арман не, суйікті елім!
Сұрақтар:
- Күннің нұры не нәрсеге сіңірілді?
- Автор сақтау болып, қандай кеңес алды?
- "Угамысын, халайык, журек унін?" сөйлемінен автор не сұрауда?
- Автор сәйкесінше, қандай тіректермен қатар келтіреді?
- Автордың мақсаты не?
