2.Өзің тұратын аймақтағы табиғат зонасының өзіндік белгілерін негізгі өсімдіктерімен жануарларын,олардың табиғи орта жағдайына бейімделу белгілерін сипатта.
Мен тұратын аймақтың табиғат зонасы – шөл және жартылай шөл зонасы. Бұл аймақтағы табиғаттың өзіндік белгілері мен негізгі өсімдіктері мен жануарлары төмендегідей:
Өсімдіктері:
Кактус: Шөл зонасында шырынды түрлер, мысалы, кактус, жиі кездеседі. Олар су жинау үшін арнайы құрылымға ие. Листері өте кішкентай немесе мүлдем болмайды, бұл судың булануын азайтады.
Шөл шөптері: Ламинария, сиқырлы шөптер сияқты шөптер осы аймаққа тән. Олар суды ұзақ уақыт бойы сақтап, төменгі температураларға төзімді.
Ксерофиттер: Сулы және нашар пішіндес өсімдіктер, мысалы, жусан. Ол күйіп кеткен күйінде де тіршілік ете алады, бұл оны шөл жағдайында өте икемді етеді.
Жануарлары:
Тауыс: Құрғақшылықты көтере алатын, аз мөлшерде су қажет ететін жануар. Олар тамақ іздеу үшін үлкен территорияларды аралайды, ал кейде терең жерлерге қазады.
Қасқыр: Бұл жануар да шөл аймағында тіршілік етуге бейімделген. Ол жыртқыш, әрдайым азық-түлік іздеуде болады және топ болып өмір сүреді.
Түз жануары: Бұл жерлерде түз жануарлары да көптеген түрлерде кездеседі. Мысалы, тасбақалардың кейбіреулері суда өте аз уақыт өткізеді, ал суықтан қорғану үшін терісінде тері жасырынған.
Табиғи ортаға бейімділік:
Су тапшылығы: Барлық өсімдіктер мен жануарлар су тапшылығына төзімділік көрсетеді. Кактус секілді өсімдіктер суды ұзақ уақыт сақтап, құрғақшылыққа бейімделеді.
Температураның өзгеруі: Түнде температураның күрт төмендеуі мен күндізгі ыстыққа бейімделу үшін жануарлар, мысалы, қасқыр, түнгі өмір сүруге көшеді, ал кейбір өсімдіктер түнде өздерінің метаболизмің белсендіре алады.
Ет жейтін жануарлар: Жыртқыштан қорғану арқылы жануарлар тобында өмір сүру стратегиясын қолданады, бұл оларға азық-түлік табуда жеңілдік береді.
Осылайша, шөл және жартылай шөл зонасындағы табиғаттың өзіндік белгілері мен өсімдіктер мен жануарлардың табиғи ортаға бейімділігі өзара тығыз байланысты.
