У аповесці "Чужое багацце" Ганначка атрымала запавет ад сваёй маці, які заключаўся ў тым, што яна ніколі не павінна браць чужога. Гэты запавет сімвалізуе прынцыпы сумленнасці, пошаны да чужой уласнасці і маральнай адказнасці. Сэнс запавету ў тым, што чалавечыя каштоўнасці і гонар павінны стаяць на першым месцы, незалежна ад цяжкасцей, з якімі можа сутыкнуцца герой.
Ганначка вісіць паміж жаданнем атрымаць багацце і неабходнасцю прытрымлівацца запавету маці, што ў канчатковым выніку акцэнтуе ўвагу на важнасці вернасці і маральных ідэалаў у жыцці. Гэтая дылема служыць цэнтральным момантам аповесці і падкрэслівае, што сапраўднае багацце - гэта не матэрыяльныя рэчы, а каштоўнасці, якія мы абралі і за якімі жывем.