Зіма неслышна йдзе па зямлі,
Ускос на небі зоры баляць,
Снежань няўмольна вецер няслі,
Усё вакол у белым сняжным плаце.
Снегам пячатка лёгка ляжыць,
Свет паціху ў сілу заступае,
Толькі вечар за акном блішчыць,
Зіма, як казка, ў сэрцы застаецца.
Дрэвы ў інеі, бліскучым, як скарб,
Скрозь хмары зоры на свет зазірнуць,
У цішыні ночы, як добры сябра,
Зіма неслышна ў свет наш заходзіць.