Перескажите его по-русски. Հուշեր կան, որ գանձերից թանկ են: Մանավանդ, երբ բանաստեղծն է այդ հուշերի հեղինակը՝ Ավետիք Իսահակյանը: Եվ մանավանդ, այնպիսի մարդկանց մասին է, որոնց կյանքը…
Перескажите его по-русски. Հուշեր կան, որ գանձերից թանկ են: Մանավանդ, երբ բանաստեղծն է այդ հուշերի հեղինակը՝ Ավետիք Իսահակյանը: Եվ մանավանդ, այնպիսի մարդկանց մասին է, որոնց կյանքը դաս է այսօրվա և ապագա սերունդների համար: Կես դար է անցել, և հիմա մեր աչքի առաջ հառնում են հայ ճարտարապետության երկու հսկաներ՝ Թամանյանը և Թորոմանյանը։ Մեկը՝ բարձրահասակ, նիհար, խորաթափանց հայացքով, մյուսը՝ ժայռի նման ամուր, լայնաթիկունք, խոշոր կրակոտ աչքերով: Նրանց միանում է երրորդը՝ մեծ բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանը։ Լայնեզր գլխարկը ստվերում է նրա դեմքը, բայց նա կկոցել է աչքերը, որովհետև իր խորաթափանց հայացքով տեսնում է այն կամուրջը, որով մեզ է փոխանցվել հայկական հզոր արվեստը։ Պատմում են, որ մի անգամ Թամանյանին հարցրել են, թե Երևանի ո՞ր մասում պետք է կանգնեցվի իր արձանը։ Միամիտ ու անսպասելի հարցին ճարտարապետը պատասխանել է. եթե իմ նախագծած շենքերը լավ ստացվեն, նրանց նայելով կհիշեն ինձ (
Исторический эпизод, о котором вы спрашиваете, связан с художниками Таманяном и Тороманяном. Первый из них - высокий, худощавый, с густой армянской бородой, второй - низкого роста, полный, с широким улыбающимся лицом и большими черными глазами. Их объединял третий - великий художник Аветик Исаакян. Он возглавил создание шедевра армянского искусства.
Рассказывают, что однажды спросили Таманяна, в каком районе Еревана должно быть похоронено его тело. Незатейливый и неожиданный вопрос нашел отклик у художника. Предполагая, что мои проекты будут успешно выполнены, они будут напоминать нам о мощи армянского искусства.
