Перескажите его по-русски. Հուշեր կան, որ գանձերից թանկ են: Մանավանդ, երբ բանաստեղծն է այդ հուշերի հեղինակը՝ Ավետիք Իսահակյանը: Եվ մանավանդ, այնպիսի մարդկանց մասին է, որոնց կյանքը…
Перескажите его по-русски. Հուշեր կան, որ գանձերից թանկ են: Մանավանդ, երբ բանաստեղծն է այդ հուշերի հեղինակը՝ Ավետիք Իսահակյանը: Եվ մանավանդ, այնպիսի մարդկանց մասին է, որոնց կյանքը դաս է այսօրվա և ապագա սերունդների համար: Կես դար է անցել, և հիմա մեր աչքի առաջ հառնում են հայ ճարտարապետության երկու հսկաներ՝ Թամանյանը և Թորոմանյանը։ Մեկը՝ բարձրահասակ, նիհար, խորաթափանց հայացքով, մյուսը՝ ժայռի նման ամուր, լայնաթիկունք, խոշոր կրակոտ աչքերով: Նրանց միանում է երրորդը՝ մեծ բանաստեղծ Ավետիք Իսահակյանը։ Լայնեզր գլխարկը ստվերում է նրա դեմքը, բայց նա կկոցել է աչքերը, որովհետև իր խորաթափանց հայացքով տեսնում է այն կամուրջը, որով մեզ է փոխանցվել հայկական հզոր արվեստը։ Պատմում են, որ մի անգամ Թամանյանին հարցրել են, թե Երևանի ո՞ր մասում պետք է կանգնեցվի իր արձանը։ Միամիտ ու անսպասելի հարցին ճարտարապետը պատասխանել է. եթե իմ նախագծած շենքերը լավ ստացվեն, նրանց նայելով կհիշեն ինձ
Произошло некоторое время назад, и с тех пор наши взгляды повернулись к высоким домам в стиле армянской архитектуры - Таманяну и Тороманяну. Один из них - высокий, узкоголовый, с круглыми глазами, другой - похожий на гору, с широким лбом, с огромными глазами. К ним присоединяется третий - великий художник Аветик Исаакян. Широкий лоб обнаруживает ему свое лицо, но он приоткрывает глаза, чтобы увидеть то крошечное окно, через которое передал нам армянское искусство.
