У беларускім мове паддаужэнне і падваенне — гэта два розных граматычных з'явы.
Паддаужэнне (ад грэч. "паддаужыць" — ужыць у некаторым выглядзе форму дзеяслова) — гэта з'ява, калі ў слове або ў словах, якія ўжываюцца ў пэўным кантэксце, адбуваецца змена, звязаная з даданнем элементаў, якія ўказваюць на пэўны граматычны ўтвор (напрыклад, змяненне канчатка). Паддаужэнне можа быць звязана з утварэннем розных форм дзеясловаў, прыметнікаў, назоўнікаў і г. д.
Падваенне — гэта з'ява, калі ў адным слове адбываецца падваенне якога-небудзь элемента: гэта можа быць змена гуку, дадаванне літары або сілабоў і г. д. Напрыклад, у славянскіх мовах падваенне звычайна адбываецца ў выніку акцэнтавання або для выразнага перадачы пэўнага значэння.
Такім чынам, паддаужэнне і падваенне адносяцца да розных аспектаў граматычнай структуры беларускай мовы.