Восень Над палямі хістаўся пашчэрблены месяц, Вецер дзьмуў, і шумеў па-над Нёманам бор. Восень вецце сухое зграбла і на ўзлессі Падпаліла пагрэцца начлежны касцёр. Падпаліла…
Восень Над палямі хістаўся пашчэрблены месяц, Вецер дзьмуў, і шумеў па-над Нёманам бор. Восень вецце сухое зграбла і на ўзлессі Падпаліла пагрэцца начлежны касцёр. Падпаліла касцёр, прылягла у тумане, Ды кароткім быў гэты пад зорамі сон: Крык трывожны птушыны збудзіў яе рана, Па зямлі ад кастра разліваўся агонь. Загарэліся гнёзды, і іскры пажару Пачала яна з птушкамі, з ветрам гасіць. Толькі полымя ўжо разлілося ў імшарах, Па лясах і палях, па курганах брусніц. І па сённяшні дзень восень жару не можа Пагасіць на зямлі, ходзіць з краю у край, Заліваючы ліўнямі ў полі бярозы І цалуючы кожны рабінавы гай.где у Вершы адухауленне
Верш "Восень" напоўнены адчуваннем прыгажосці і суму прыроды ў гэты час года. Адухауленне ў ім можа быць знойдзена ў наступных элементах:
Сімволіка прыроды: Восень прадстаўлена як час змены, дзе паралельна з прыгажосцю, існуюць жахлівыя і драматычныя элементы, такія як агонь і пажар. Гэта паказвае на магутную сілу прыроды і яе здольнасць да зменаў.
Эмоцыі героя: У вершы адчуваецца глыбокая сувязь чалавека з прыродай. Герой перажывае сны і трывогу разам з восеньскімі з'явамі, што надае вершу непаўторную глыбіню.
Вобраз агню: Пажар, які распаўсюджваецца па прыродзе, можа сімвалізаваць не толькі разбурэнне, але і неабходнасць перетварэння, аднаўлення. Агень - гэта як сімвал жыцця, так і смерці, што падкрэслівае двайственное становішча восені.
Змяняльнасць: Восень тут адлюстравана як час не толькі для заканчэння, але і для новага пачатку, што надае вершу стваральны аспект. У адначассе з гнёздамі, якія згараюць, ёсць таксама вобраз добрай сырасці, залівання ліўнямі, што рыхтуе зямлю да новага ўраджаю.
Гэтыя элементы ствараюць канцэпцыю адчуванняў, радавога настрою і філасофскіх разважанняў, што і робіць верш надзвычай адчувальным і адухаўленым.
