Выказванне па камедые "Хто смяецца апошні"Крапіва 500 слоў

"Хто смяецца апошні" — гэта адна з найбольш вядомых камедый беларускага драматурга Янкі Крапівы, якая даследуе тэму чалавечых адносін, соцыялізму і жыцця ў новым грамадстве. У гэтай камедыйнай п'есе святкуюцца таленты і мудрасць, адначасова падкрэсліваецца важнасць самасвядомасці і гуманізму. Асноўнымі героямі твору з'яўляюцца простыя людзі, якія ўяўляюць сабой сучаснае грамадства таго часу. Яны перажываюць розныя перыпетыі, у якіх праяўляюцца іх характары, жыццёвыя каштоўнасці і адносіны адзін да аднаго. Аднак цэнтральнай фігурай у п'есе становіцца герой, які імкнецца падмануць сістэму і даказаць, што не заўсёды грошы і ўлада робяць чалавека шчаслівым. Яго шлях будзе поўны камедыйных момантаў, якія робяць п'есу лёгкай, але ў той жа час павучальнай. Крапіва ў сваёй камедыйнай форме праецыруе метафарычную крытыку грамадскіх норм. Напрыклад, пытанні пра ўзаемаадносіны паміж багатымі і беднымі, умаленне чалавечай годнасці ў імя матэрыяльнага дабрабыту — усё гэта з’яўляецца важнымі тэмамі, якія разглядаюцца праз прызму гумару і іроніі. Назва "Хто смяецца апошні" сама па сабе вельмі сімпатычна адлюстроўвае асноўны змест п'есы: перамогу не заможнага чалавека, а таго, хто разумны і мудры. Камедыя напоўнена яркімі і запамінальнымі персанажамі, кожны з якіх можа стаць сімвалам пэўнай сацыяльнай групы. Напрыклад, ёсць тут прадстаўнікі інтелігенцыі, рабочых, бізнесменаў. Сітуацыі, у якія яны трапляюць, забавныя, але ў той жа час паказваюць на колькі складанымі могуць быць чалавечыя адносіны. Такім чынам, Крапіва задае пытанне: што сапраўды важна ў жыцці чалавека? Грошы, статус ці чалавечыя адносіны? Стыль п'есы характарызуецца жывым дыялогам, дасціпнымі фразамі і непрадказальнымі паваротамі сюжэта. Разам з тым, важна заўважыць, што нават камедыя можа быць глыбокай і філасофскай. Крапіва самі днямі падкрэслівае, што сапраўднае шчасце не заўсёды звязана з матэрыяльнымі рэчамі. Яна адкрывае перад намі свет, у якім глыбокая мудрасць і шчырыя пачуцці з'яўляюцца галоўнымі каштоўнасцямі. У выніку, "Хто смяецца апошні" — гэта не проста камедыя, а твор, які прынцыпова закранае незаслужаную несправядлівасць і падказвае, што шчасце можна знайсці не толькі ў матэрыяльных здабытках, але і ў чалавечых адносінах, любові і дружбе. Чытаючы гэту п'есу, мы можам зразумець, што смех — гэта не толькі адпачынак, але і спосаб з'ехаць ад цяжкасцяў жыцця, шукати сэнс у будучыні і смела глядзець на свет з надзеяй.