Қыс келді, қырау жапты жерді,
Ақ қаптап, мүлгіп тұрды елді.
Табиғаттың киімі деп білем,
Сұлулықтың сан түрін береді.
Асқар таулар, қарға оранып,
Шалғай далалар, ақпен сәнденіп.
Кешкі күннің сәулесі сөгілсе,
Сары алтындай жарқырап жанып тұр.
Балалар шықты, аққала соқты,
Қарлемен ойын, қуаныш тоқтап.
Аяз бен суықтың арасында,
Достық рухы, жандана қонды.
Қар дәмі мені еске салады,
Анасымен сапар, әнге салады.
Күздің соңғы шуағы — қыс,
Смағы болып, айналамызды тутты.
Қыстың күні, алаудан жанар,
Суық жүндер, жүректерді зергер.
Табиғаттың ғажап нәзіктігі,
Қыс — сұлулық, бізге бермет.