Сачынене па белорусской литературы "Станоучыя у адмоуныя герои у п'есе " хто смяецца апошним"" на 2,5 листа и на беларусском языке

**Сачыненне па беларускай літаратуры: "Станоучыя ў адмоўныя героі ў п'есе 'Хто смяецца апошнім'"** Паэтычная свядомасць беларускага народа заўсёды была прасякнута пытаннямі маралі, этвічнасці і справядлівасці. У гэтым плане выдатнае месца займае творчая спадчына нашага класіка Якуба Коласа, асабліва яго п'еса "Хто смяецца апошнім". Гэтая праца не толькі захапляе сюжэтнымі паваротамі, але і пагружае чытача ў глыбокія філасофскія разважанні пра жыццё, адносіны паміж людзьмі, а таксама маральныя выбары. У п'есе "Хто смяецца апошнім" аўтар прадстаўляе шэраг персанажаў, якія выступаюць у ролі адмоўных герояў. Нягледзячы на тое, што многія з гэтых герояў звязаны з матэрыяльнымі каштоўнасцямі, жаданнямі і эгаізмам, іх прысутнасць у творы дазваляе нам зразумець, які ўплыў аказваюць такія якасці на іх жыцці і жыцці навакольных. Адзін з галоўных адмоўных герояў - гэта Міхась, чалавек, які гоніць за багаццем і палітычнымі высотамі, адмовіўшыся ад сваіх прынцыпаў. Яго гераізм заключаецца не ў здольнасці пераадолець жыццёвыя цяжкасці, а ў яго ўнутранай несправядлівасці, што распаўсюджваецца на ўсіх, хто яго акружае. Міхась не спыніцца перад нічым, каб дасягнуць свайго, яго маральная дэградацыя з часам становіцца ўсё больш прыкметнай. Другi адмоўны герой - гэта яўны антаганіст Міхася, Богдан, які ўсяляк спрабуе заваяць навакольных сваімі схаванымі інтрыгамі. Ён выдае сябе за сябра, але на справе імкнецца да разбурэння і падману. У сваіх дзеяннях Богдан кіруецца жаданнем улады, і гэта робіць яго яшчэ больш небяспечным. Яго прыгожыя словы і матывацыі не адпавядаюць дзеянням, што дапамагае раскрыць тэму менавіта ўнутранай дэградацыі чалавека. Нельга не адзначыць і другую частку адмоўных герояў - гэта персанажы, якія падпарадкоўваюцца ўласным інстынктам і выклікаюць жаль і смех адначасова. Яны не маюць надзейных маральных арыенціров, і іх выбар - гэта выбар без адказнасці. Такія героі, як Рыгор, не разумеюць сапраўдных каштоўнасцяў, і іх жыццё нагадваеловарону без мэты, што ў выніку вядзе да фіяска. У п'есе "Хто смяецца апошнім" Якуб Колас паказвае нам, як адмоўныя героі могуць уласцівасцямі, што прымушаюць людзей страчваць надзеі і веру ў сябе. Праз іх гісторыі аўтар падкрэслівае важнасць маральнага выбару і той адказнасці, якая ляжыць на кожным з нас. Калі герой абраў шлях эгаізму і кар'еры, ён не толькі зрывае мост з навакольнымі, але і губляе мабільнасць у самым жыцці. Канечна, у п'есе Коласе прысутнічае і станоучы, які змагаецца з адмоўнымі героямі - гэта добрыя і спраўдныя людзі, што з'яўляюцца антытэзамі эгоізму і падмана, якія ўносяць у твор сапраўдную надзею і падтрымку. Яны, незважаючы на цяжкасці, працягваюць верыць у справядлівасць і дабро. У выніку, "Хто смяецца апошнім" - гэта выдатны прыклад таго, як адмоўныя героі могуць стаць каталізатарамі для разважанняў пра мараль, справядлівасць і нашу адказнасць перад жыццёвымі выбарамі. Якуб Колас, праз сваіх персанажаў, заклікае нас да самастойнага асэнсавання і выбару, падштурхоўваючы да пошуку сапраўдных каштоўнасцяў у жыцці. Такім чынам, п'еса "Хто смяецца апошнім" акцэнтуе ўвагу на ролі адмоўных герояў у грамадстве. Яны служаць не толькі супрацьлеглымі персанажамі, а і своеасаблівымі сачыцькамі нашага грамадства, якія прымушаюць нас разважаць над тым, якія шляхі выбіраюць людзі, і якім чынам іх выбар уплывае на іхні лёс і лёс навакольных.