Гыйбарә "авыз пешү" турыдан-туры мәгънәдә кайнар ризык белән пешүне аңлатса да, образлы мәгънәдә кеше берәр эштә яки хәлдә уңышсызлыкка очраганны, алданганны аңлата. Бу тәҗрибә нәтиҗәсендә кеше сак һәм игътибарлырак була башлый.
Сочинение: «Кайсы кешегә авызы пешкән дип әйтеп була?»
Авыз пешкән дип, бер тапкыр алданган яки уңышсызлыкка очраган кешегә әйтеп була. Мәсәлән, башкаларга ышаныч күрсәтеп, кулланган кешеләр еш кына авызларын пешерәләр һәм шуннан соң ышанычны битәрлиләр.
Әлберт Хәсәновның әсәрендәге персонаж — барын да кире кайтарырга теләгән шәхес, бәлкем, заманында кыен хәлләргә очрап, хәзер үткәне турында үкенеп йөри. Бу хаталарның нәтиҗәсе булып, ул яңа мөмкинлекләрдән дә куркып калгандыр.
Шәхси тормыш тәҗрибәсеннән чыгып, үз эшемдә ялгышлык ясаганымны җаным белән аңладым. Бу мине тагын да игътибарлырак булырга мәҗбүр итте. Шуңа күрә әлеге гыйбарә безгә алдагы тормышта сабак алуның мөһимлеген күрсәтә. Авыз пешү гыйбарәсе шул төгәл тәҗрибәдән ала.