Напішы сачыненне на тэму: "Грамадзянская лірыка Янки Купалы у вершах: "А хто там ідзе?", " Мая малітва", "Роднае слова". Само сачыненне будзе на 2,5 - 3 старонкі сшытка. У с т у п - своеасаблівая прадмова, падрыхтоўка да ўспрыняцця разважання. Уступ не павінен быць занадта абагульненым, далёкім ад тэмы, перагружаным непатрэбнымі кі фактамі, якія не маюць прамога дачынення да тэмы. У ім можна сказаць пра час, калі жыў аўтар, паведаміць біяграфічныя звесткі, адзначыць асноўныя творы, расказаць пра тэму, ідэю разглядаемага твора, абставіны яго стварэння і інш. У га л о ў н а й ч а с т ц ы раскрываецца змест тэмы. Тут неабходна абагульніць фактычны матэрыял, выдзеліўшы з яго найбольш важнае, істотнае. Аналіз літаратурнага твора павінен праводзіцца ў адзінстве яго зместу і мастацкай формы. Менавіта сам твор (а не літаратурна-крытычныя артыкулы аб ім) павінен стаць асновай разважання. Крытычная літаратура можа выкарыстоўвацца ў якасці дадатковага матэрыялу для пацвярджэння ўласных тэзісаў, разважанняў.Галоўная частка - гэта сістэма тэзісаў і аргументаў, само разважанне. Гэта самая вялікая частка сачынення. З а к л ю ч э н н е - вывад з усяго сказанага, абагульненне назіранняў. Яно надае разважанню закончаны выгляд, указвае, дзеля чаго напісана сачыненне. З ідэяй і зместам сачынення звязаны э п і г р а ф. Ім можа быць кароткі і выразны ўрывак з празаічнага твора, вершаваны радок, крылаты выраз, прыказка. Афармляецца эпіграф без двукосся, аўтар размяшчаецца ніжэй эпіграфа справа без дужак. Цытаты - даслоўныя вытрымкі з якога-небудзь тэксту - дапамагае больш глыбока выказаць асноўную думку, прыдаць выказванню эмацыянальную афарбоўку. Цытуючы мастацкія творы, неабходна адчуваць меру: у сачыненні нельга ўжываць празмерную колькасць вытрымак з мастацкіх твораў ці выпісваць даволі вялікія ўрыўкі. Каб сачыненне мела стройны і закончаны выгляд неабходна звярнуць увагу на сродкі сувязі паміж сказамі. Да ліку такіх адзінак адносяць злучнікі, злучальныя словы, пабочныя словы і выразы тыпу: па-першае, па-другое, акрамя таго, перш за ўсё, у першую чаргу, у той жа час, такім чынам, па сутнасці, вядома, аднак, а значыць, гэта значыць, іменна, пагэтаму, як мы бачым, як ужо адзначалася, на самай справе, уласна кажучы, з аднаго (другога) боку. Неабходна таксама помніць і пра абзацы, у якіх выдзяляюць адносна закончаныя думкі, галоўныя ідэі, а таксама кампазіцыйныя элементы сачынення - уступ, асноўную частку і заключэнне. Вялікай колькасці абзацаў не павінна быць, як і не можа быць сачынення наогул без абзацаў. Паміж абзацамі трэба рабіць лагічныя пераходы, без якіх сачыненне становіцца бессістэмным. А паміма гэтага, у заключэнні трэба напісаць пра беларускіх пісьменнікау таго часу, якія пісалі на гэту же тэму, пра якую пісал Якуб Колас.

**Сачыненне на тэму: "Грамадзянская лірыка Янкі Купалы ў вершах: "А хто там ідзе?", "Мая малітва", "Роднае слова"** **Уступ** Янка Купала — адзін з вядучых беларускіх паэтаў пачатку XX стагоддзя, які пакінуў глыбокі след у беларускай літаратуры. Нарадзіўся 7 ліпеня 1882 года ў вёсцы Дзераўная, ён стаў адным з самых значных прадстаўнікоў нацыянальнага адраджэння. Купала актыўна ўдзельнічаў у грамадскім жыцці, адстойваў ідэі свабоды і незалежнасці краіны ў сваіх творах. Асноўная тэма яго лірыкі — гэта каханне да радзімы, адчуванне нацыянальнай ідэнтычнасці і грамадская адказнасць. У вершах "А хто там ідзе?", "Мая малітва" і "Роднае слова" праглядаюцца не толькі асабістыя пачуцці аўтара, але і глыбокая грамадзянская петація, якія, разам з мастацкай формай, ствараюць моцную эмацыянальную вобразнасць. **Галоўная частка** У вершы "А хто там ідзе?" Янка Купала задае пытанне, што стварае адчуванне чакання і незразумеласці. Чытача цікавіць, хто гэтыя людзі, якія ідуць, і чаму іх шлях важны. Паэт стварае вобраз супольнасці ўсіх беларусаў, якія разам ідуць да свабоды і справядлівасці. У гэтай сямейнай для беларусаў тэму аўтар засяроджваецца на адчуванні агульнай лёсу і глыбокага сардэчнага болю. Гэтая праца з’яўляецца своеасаблівай малітвой за будучыню беларускай зямлі, гармонію і адзінства нацыі. У вершы "Мая малітва" Купала адкрывае свае ўнутраныя перажыванні, звязаныя з верою ў лепшае. У гэтай паэзіі адчуваецца не толькі сумлінная малітва, але і заклік да беларусаў, каб яны не згубілі веру ў сваё будучае. Аўтар звертаецца да Бога, ратуючыся з просьбамі аб дапамозе для свайго народа. Тут прыходзіцца адзначыць спалучэнне асабістых пачуццяў і высокай грамадзянскай думкі. Малітва становіцца адлюстраваннем надзеі на справядлівасць і волю. У вершы "Роднае слова" Янка Купала заклікае захоўваць мову свайго народа, бо яна — аснова нацыянальнай ідэнтычнасці. Мова для Купалы — гэта святыня, якая з’яўляецца сімвалам культуры і традыцый. Ён паказвае, як важна памятаць пра сваю гісторыю і адчуваць гонар за сваю мову. Прыгадваючы словы вялікіх беларускіх класікаў, Купала звяртаецца да абавязку кожнага беларуса захоўваць сваю спадчыну. Эмацыйнасць гэтага верша падмацоўвае глыбокія думкі аб адказнасці перад будучым пакаленнем. Гэтыя тры творы аб'ядноўвае агульная ідэя — нацыянальная самасвядомасць і глыбокая любоў да радзімы. Купала безумоўна разумее, што шлях да будучыні залежыць ад адвагі і згуртаванасці народа. Яго лірыка аголена адчуваннямі, сугучнымі з падзеямі той эпохі, падкрэслівае важнасць культуры і мовы ў фарміраванні нацыянальнай ідэнтычнасці. **Заключэнне** Узгадваючы творчасць Янкі Купалы, важна заўважыць, што яго гістарычны кантэкст і грамадзянская лірыка застаюцца актуальнымі і сёння. У той жа час, у беларускай літаратуры можна знайсці іншыя імені, якія адлюстравалі падобную тэматыку. Якуб Колас таксама пісаў пра важнасць мовы і культурнай спадчыны, акцэнтуючы ўвагу на той жа грамадзянскай свядомасці. Такім чынам, творчасць Купалы і Коласа служыць найлепшым прыкладам таго, як літаратура здольна ўплываць на грамадзянскае жыццядзейнасць народу. Яны ўздыхаюць надзею на адраджэнне і працветанне беларускай духоўнай спадчыны праз разуменне і захаванне свайго слова і культуры. **Эпіграф** "Слова стала з мяне, яно меня і заладзіла." Янка Купала