Апавяданне "Настаўнік чарчэння" Якуба Коласа з'яўляецца яскравым прыкладам беларускай літаратуры, якое закранае тэму адукацыі, культурнай самасвядомасці і ўзаемаадносінаў паміж настаўнікам і вучнямі. У гэтым твары асаблівую ўвагу ўдзяляецца постаці апалінарыя Феакціставіча, які праслухоўвае многае абарачэнне.
Апалінары Феакціставіч з'яўляецца не толькі настаўнікам, але і своеасаблівым носьбітам культурных каштоўнасцяў. Яго адносіны з вучнямі вылучаюцца ўвагай, падтрымкай і імкненнем навучыць іх не толькі тэхнічным навыкам, але і гуманітарным аспектам жыцця. Настаўнік паважае сваіх вучняў, разумее іх патрэбы і імкнецца да іх культурнага і этычнага выхавання.
Канфліктныя сітуацыі таксама адлюструюць, як складаныя могуць быць адносіны ў адукацыйным працэсе. Часам настаўнік сутыкаецца з непаразуменнямі, паколькі вучні могуць не зусім ацэньваць той вялікі ўплыў, які мае адукацыя на іх жыццё. Такім чынам, гісторыя Феакціставіча падкрэслівае важнасць узаемаразумення між пакаленнямі, а таксама неабходнасць адукацыі як асноўнага элемента развіцця асобы.
У выніку, адносіны да справы Апалінарыя Феакціставіча ў "Настаўніку чарчэння" ілюструюць складаныя аспекты навучання, культурнай ідэнтычнасці і грамадскіх зменаў, якія адбываюцца ў беларускам свеце таго часу.
