Көксерек неге ауылға оралмай кетті? Диялог

Көксерек пен Ауыл Баласы арасындағы диалог

Ауыл Баласы: Көксерек, неге ауылға оралмай кеттің? Біздің жұрт сені сағынады...

Көксерек: Мен өзімнің орнымды таптым. Ауылда мені түсінбейтіндер көп еді. Мен бізге жат дүниелерден қашып, еркіндікті іздедім.

Ауыл Баласы: Бірақ, ауылда сенің достарың бар, саған көмек көрсететін адамдар да бар.

Көксерек: Достар? Олар мені адамдардан қорғанысы жоқ, әлсіз жан ретінде көрді. Менің табиғатым - еркін болу, мені ұстап тұру мүмкін емес.

Ауыл Баласы: Бірақ ауыл - бұл сенің үйің, сен сол жерде туылып, өскенсің.

Көксерек: Иә, менің тамырым сол жерде. Бірақ мен аңшымын, мені ауылдың тыныштығы мен тәртібі шектейді. Менің жүрегім тундраның кеңдігіне ергіш.

Ауыл Баласы: Білесің бе, кейде қауіпсіздік маңызды. Ауылда бәрі бірге, сен жалғызсың.

Көксерек: Жалғыздық мен үшін қорқыныш емес, бірақ сендермен болған өмірдің шектеулері мен үшін қиын. Мен бұл әлемде өз жолымды табуым керек.

Ауыл Баласы: Бірақ, Көксерек, сен бізбен бірге бақытты болар ең. Тек қауіпсіз ортада ғана өзіңді шынайы білдірер едің.

Көксерек: Мүмкін, бірақ менің жүрегім табиғаттың тереңінде. Ауыл мені түсінбейді, ал мен адамдардың тілін білмеймін. Өмір бір таңдаудан тұрады — мен өзімді теңізде еркін жүзуші ретінде көргім келеді.

Ауыл Баласы: Жарайды, сенің шешімің. Бірақ, мен сені әрдайым еске аламын. Ауыл сені күтіп тұр.

Көксерек: Рахмет, досым. Мүмкін бір күні мен оралып, сендермен қайта қауышармын. Бірақ қазіргі уақытта менің жолым осында.