Найти наречие ә, ҡустым, һиңә рәхәтме? Ыумасыңды әсәһеңме? дәре Ми. Ә сабыйҙың бите буйлап күҙ йәштәре аҡты ла аҡты. - Юҡ, үҙең эс… - Кит, улай тимә. Беләһеңме, бөгөн Ғәлиәләр йыуаға китте. Һиңә лә алып ҡайтабыҙ, тинеләр. Әсәйем тағы ла тәмлерәк итеп ашарға бешерер. Хәҙер көндәр һәйбәт, инде һин терелерһең. ҡа йәб - Минең шәбәйгем килә, ағай… Ул әллә торорға теләне, ҡапыл ҡалҡына бирҙе лә мендәренән шыуып төштө. - Уй, Мотаһар, нимә эшләйһең? Ҡустыһы өндәшмәне. M - Мотаһар! Мотаһар! Ниндәйҙер бәләнең яҡынлашҡанын тойған Миҙхәт ҡустыһын индереп түшәккә һалды ла күршеләргә йүгерҙе. I - Инәй, Мотаһарға әллә ни булды ла ҡуйҙы! - тип ҡысҡырҙы ул, күҙ йәштәренә төйөлә-төйөлә. Хәҙисә әбей, Мотаһарҙы барып күргәс, Миҙхәтте әсәһенә ебәрә һалды. - Иҫен юғалтҡан бит, балаҡайым, бар, тиҙерәк әсәйеңә хәбәр ит! Кисен Миҙхәткә күршеләрҙә ҡунырға ҡуштылар. - Балам, беҙҙә генә йоҡла. Мин әсәйең янында ҡалам, - тине уға Хәҙисә әбей. Малай башҡа ваҡыттағы шикелле киреләнеп торманы, ҡустыһы янына барып әкрен генә уның сәсенән һыйпаны һәм ҡапыл боролоп сығып китте. Төнөн ул төш күрҙе. Атаһы ҡайтҡан, имеш. Тик бына Мотаһар әллә ҡайҙа булған да ҡуйған. Миҙхәт, уны эҙләп, әле был, әле теге яҡҡа йүгерҙе. Күпмелер ваҡыт йөрөгәс, алыҫта ҡустыһын күреп ҡалды. Ҡыуып еттем, тигәндә генә, Мотаһар ҡошҡа әйләнеп осто ла китте. Миҙхәт ҡоштоң артынан йүгерә, ҡысҡыра… Уны Хәҙисә әбей уятты: - Балам, икенсе яғыңа әйләнеп ят, һаташаһың. Миҙхәт башта үҙенең ҡайҙа ятҡанын аңламаны, иҫенә төшкәс, һикереп тороп ултырҙы. - Юҡ, мин үҙебеҙгә ҡайтам. - Иртә әле, балам, таң да атмаған, ят, ят.