Сделай пересказ в 5 предложениях на татарском по этому произведению: әнвәрнең әнисе, ике кәрзин күтәреп, базардан кайтып керде. Шыплап тутырылган кәрзиннәрне күрүгә, Әнвәр әнисе каршына йөгерде. Тәмле әйберләр алып кайтканын белә иде инде ул аның. - Яле, улым, әйт әле, бу кемгә? - диде әнисе, кәрзиннәрнең берсеннән эре-эре, бик матур кызыл алмалар чыгарып. - Миңа! - диде Әнвәр һәм әнисенең кулыннан бер алманы ялт иттереп тартып та алды. - Ә бусын кемгә бирик икән? Әнисе кечерәк кенә катыргы тартмага салынган аллы-гөлле торт күтәреп тора иде. Үзе һаман, елмаеп, Әнвәргә карый. - Бусы да миңа! - диде Әнвәр, шатырдатып алмасын тешли-тешли. - Ә бусы?! Күр инде, әнисенең кулында - яңа пешкән җир җиләкләре! Менә бу яңалык, иямаса! Пешеп тә өлгергәннәрме икән? Әнвәр, кулынданы алмасын тешләргә дә онвтып, кызарышып, тулып пешкән җиләкләргә исе китеп карап торды. - Я, бусы кемгә инде, ник эндәшмисең? - диде әнисе. - Ә бусымы? Бусы да миңа инде аның, - диде Әнвәр, юеш иреннәрен җәеп елмая-елмая, һәм җиләкләр салынган кечкенә кәрзинне эләктереп китә дә башлады. - Тукта әле, тукта! Бетмәде бит әле, - диде әнисе һәм, ничектер, Әнвәргә серле карап, әлеге олы кәрзиннән өр-яңа, ялтырап торган бик матур бер көрәк чыгарды. - Менә тутыкмый торган корәк бу. Үзе җиңел генә, үзе үткен, тик саплап кына җибәрәсе бар. Бусы кемгә була инде? - дип сорады әнисе, нигәдер бу юлы җитди карап. Әнвәр бер кулына - алма, икенчесенә җиләкләр тоткан килеш, әле көрәккә, әле кулындагы җимешләргә карап-карап торды да, кинәт катгый бер карарга килеп: - Ә-ә, һаман-һаман миңа гына ярамас. Алай дөрес түгел ул. Бусы инде әти белән сиңа булсын... - диде. Әнисенең йөзеннән елмаю югалды. Шунда ук аяклары арыганлыгы исенә төште, ахры. Ул күңелсезләнеп кенә, урындыкка барып утырды да, авыр сулап, Әнвәрнең кузләренә текәлде Нигә икән?..