Запрос пользователяСделай пересказ в 5 предложениях на татарском по этому произведению:
әнвәрнең әнисе, ике кәрзин күтәреп, базардан кайтып керде. Шыплап тутырылган кәрзиннәрне күрүгә, Әнвәр әнисе каршына йөгерде. Тәмле әйберләр алып кайтканын белә иде инде ул аның.
- Яле, улым, әйт әле, бу кемгә? - диде әнисе, кәрзиннәрнең берсеннән эре-эре, бик матур кызыл алмалар чыгарып.
- Миңа! - диде Әнвәр һәм әнисенең кулыннан бер алманы ялт иттереп тартып та алды.
- Ә бусын кемгә бирик икән?
Әнисе кечерәк кенә катыргы тартмага салынган аллы-гөлле торт күтәреп тора иде. Үзе һаман, елмаеп, Әнвәргә карый.
- Бусы да миңа! - диде Әнвәр, шатырдатып алмасын тешли-тешли.
- Ә бусы?!
Күр инде, әнисенең кулында - яңа пешкән җир җиләкләре! Менә бу яңалык, иямаса! Пешеп тә өлгергәннәрме икән? Әнвәр, кулынданы алмасын тешләргә дә онвтып, кызарышып, тулып пешкән җиләкләргә исе китеп карап торды.
- Я, бусы кемгә инде, ник эндәшмисең? - диде әнисе.
- Ә бусымы? Бусы да миңа инде аның, - диде Әнвәр, юеш иреннәрен җәеп елмая-елмая, һәм җиләкләр салынган кечкенә кәрзинне эләктереп китә дә башлады.
- Тукта әле, тукта! Бетмәде бит әле, - диде әнисе һәм, ничектер, Әнвәргә серле карап, әлеге олы кәрзиннән өр-яңа, ялтырап торган бик матур бер көрәк чыгарды.
- Менә тутыкмый торган корәк бу. Үзе җиңел генә, үзе үткен, тик саплап кына җибәрәсе бар. Бусы кемгә була инде? - дип сорады әнисе, нигәдер бу юлы җитди карап.
Әнвәр бер кулына - алма, икенчесенә җиләкләр тоткан килеш, әле көрәккә, әле кулындагы җимешләргә карап-карап торды да, кинәт катгый бер карарга килеп:
- Ә-ә, һаман-һаман миңа гына ярамас. Алай дөрес түгел ул. Бусы инде әти белән сиңа булсын... - диде.
Әнисенең йөзеннән елмаю югалды. Шунда ук аяклары арыганлыгы исенә төште, ахры. Ул күңелсезләнеп кенә, урындыкка барып утырды да, авыр сулап, Әнвәрнең кузләренә текәлде
Нигә икән?..