Қанап кешке бұтағы сынган кайыннан су тамшылап тұрғанын байкады. Қайта-кайта карап, таң-тамаша. Осы сәтте Күркебай карт тахи келді. Капан: Ата, айтыңызшы, неге су агын түр?- делі кайыңның бұтағын нұскап. - Су емес... Капынның көз жасы- ол. Біреу бұтағын сындырған. Содан жаны жараланып, жылап түр. Тілі жок. Айтатын. Кайтсін байгуе?! Табиғат перзенті- ағаштың да жаны, жүрегі бар! Аламлардан аялы алақан, күтім тілейді! Ал олардың жасайтыны Канан ұялды. Каргтың уәжді создері зердесінежеткендей басы салбырап, козғалмастан тұрып калды. «Енді сындырмаймын, ата!» деген сөзді іштей кайталай берлі, 1. Матінде кандай ағаш туралы айтылган? А) карагай С) карагат Д) каракатйст 2. Карамен жазылған сөздің мағынасын табыныз А) санасына В) ойына С) басына Д) жүрегіне 3. Қапан іштей кандай сөзді қайталай берді? А) Мен сындырган жокпын, ата. В) Ағаштың жаны, жүрегі жок С) Мені кешіpimis, ara. Д) Енді сындырмаймын, ата! 4. Матін мазмұнына сәйкес келетін мақалды корсетіnis А) Табиғат тал бесік. В) Табигат жер байлығы, батырлар- ел байлығы, С) Адамзаттың табигатеыт куні жок, табиғаттың оны айтуға тілі жок. Д ) Асти памырымен мыкты, адам досымен мықты.