Жыла-была ў вёсцы маленькая дзяўчынка на імя Лілія. Яна была вельмі цікаўлівая і запытлівая дзяўчынка. У адзін восеньскі дзень, калі дрэвы былі абдзеняны жоўтымі лісткамі, Лілія замяцела, што ў вясновай на натурэ друкуюцца зародкі жыцця.
Аднаго дня, калі птушкі ў жывёлах пачалі спяваць радасна, Лілія прыняла рашэнне знайсці карабель для праклінаць у далёкую краіну. Яна паспяшыла на лузе і там, на паляне, пабачыла цудоўнае зяленае прасцеце. Гэта была Вясна, якая прыйшла на нашу зямлю ў яе маіму кветачковым каралеўстве.
Вясна запытала Лілію, чаму яна хоча паехаць у далёкую краіну. Дзяўчынка адказала, што яе цікавіць магія і краса свету. Тады Вясна дарэчы прымусіла шэптаць дрэвы а іх зеленыя лісці, і ўзяла Лілію на суворы палят магічнай ягоды.
Прыбыўшы ў далёкую краіну, дзяўчынка ўбачыла самыя чарагодыцы і кветкі, што не маглі мярць. Яе сэрца напоўнілася шчасцем і вялікім прыгожым. Лілія зразумела, што Вясна - гэта самое вялікае воладарства, што існуе на свеце. Ад таго дня Лілія вярнулася дадому, але ў яе сэрцы заўсёды заставалася частка Вясны.