Конечно, я могу помочь адаптировать и изменить текст, сохранив его смысл. Вот переработанный вариант:
Үз белмәсә, бабаң да умарталарны тотмас иде. Ул, кипен агачларның кәртләрен һәм коры агач гөмбәләрен җентекләп җыя. Аның белән ут кабызыр да,:
— Эйдә, улым, умарталарны карап алыйк, — дип, Минзеферне дә үзе артыннан ияртер иде. Чатарда булган хурлыклы кортларны күреп алгач, ул:
Баллы корызны җыярга тырышып, кортларны оскор herkə китер Хәтта елмаеп, дәртләнеп:
— Менә бу соры кортлар — ата кортлар, улым, — дип, аңлатыр иде. — Ата кортлар булмаса, ана кортлар урчемәстән әйләнер иде. Көз булгач, ата кортларны оядан чыгарып,-июна куялар. Ә хәзер кайвакыт, кортлар бик күп булганда, аларны җыйгач, әтисенен йөрәгенә тынычлык килә. Бу — аталарның бурычы да, йомшаклыгы да шунда.
Әгәр теләсәгез, тагы да үзгәртә алам!