Дзённік Андрэя Свеціловіча
Сёння быў незвычайны дзень. У нас у горадзе я сустрэў Андрэя Беларэцкага, пра што раней толькі чуў. Спачатку гэта было нечакана, я нават спыніўся, каб пераканацца, што гэта сапраўды ён. Ён вельмі выдатна выглядаў — высокі, у кашулі з узорам і з усмешкай на твары. Мяне ўжо цікавіла, што ён тут робіць. Мы прашапталі адзін аднаму «прывітанне», і я адчуў, што гэта пачатак новай цікавай сустрэчы. Ён быў вельмі добразычлівы, гасцінна сэл і задаваў пытанні пра маё жыццё і хобі. Я расказаў пра свае цікавасці, а ён слухаў з цікавасцю. Мы разам марылі пра далёкія краіны і прыгоды. Ён распавёў пра сваю працу і заняткі. Мы абменьваліся ўражаннямі пра горад і нашу культуру. У нашых размовах прагучалі шмат жартаў і добрых слоў. Я заўважаў, што ён вельмі адукаваны чалавек. Хоць сустрэча была кароткай, яна пакінула ў мяне вялікі след. Мы попрасілі адзін аднаго за магчымасць сустрэцца яшчэ раз. Мне вельмі спадабалася яго кампанія. Гэта была сапраўдная радасць — сустрэць таку чалавеку. Прыгоды і новыя знаёмствы – што можа быць лепш у наш сезон? Я з нецярпеннем чакаю нашай наступнай сустрэчы. Верагу ў новыя сустрэчы і цікавыя гісторыі. Гэты дзень запомніцца мне на доўга.