Напиши сачыненне-разважанне на маральна-этычную тэму. Тэкст тыпу разважання павінен адказваць на агульнае пытанне чаму? У тэксце павінен быць тэзіс (уступ)– доказ (асноўная…
Напиши сачыненне-разважанне на маральна-этычную тэму. Тэкст тыпу разважання павінен адказваць на агульнае пытанне чаму? У тэксце павінен быць тэзіс (уступ)– доказ (асноўная частка) і вывад (заключэнне). Гэта і будуць тры абзацы сачынення ( у доказе абзацаў можа быць больш). Тэмы сачынення: Жыве памяць у народзе. Даць адказ на пытанне: чаму мы павінны шанаваць памяць пра загінуўшых ў гады Вялікай Айчыннай вайны, можна выкарыстаць эпізоды з твораў Васіля Быкава “Жураўліны крык”, “Незагойная рана”. Павінен прысутнічаць невялікі аповед пра сваякоў, якія прымалі ўдзел у вайне. Паколькі ў нас сачыненне-разважанне, то заключэнне павінна пачынацца словамі такім чынам, я лічу, па-мойму, на мой погляд.
Жыццё народа горача клапоціцца пра сваю памяць, бо гэта не толькі ўспамін пра мінулае, але і асноўная ганарлівасць і сілкаванне нацыянальнай самасвядомасці. Памяць пра загінулых у гады Вялікай Айчыннай вайны з’яўляецца нашым абавязкам, бо яна ўмацоўвае адзінства, павагу і патрыятызм у нашым грамадстве. Без задаволеных памяці і ўспамінаў пра тых, хто змагаўся і перамог, наш дух і традыцыі могуць прапаўсці ці знікнуць.
Доказам таго, чаму мы павінны шанаваць памяць пра загінуўшых у вайны, могуць служыць шматлікія эпізоды з твораў Васіля Быкава. У “Жураўліную крыпу” распавядаецца пра тых, хто застаецца пасля вайны і не забывае сваіх блізкіх, загінулых у бойнях. Гэты верш і аповесць падкрэсліваюць, што памяць – гэта жыццё, якое перадаецца з пакалення ў пакаленне. У “Незагойнай ране” аўтар расказвае пра цяжкасці і страты, якія прынесла вайна, але і пра важнасць іх ушанавання, каб ніколі не забылася гісторыя і чалавечая ціша.
Маё меркаванне заключаецца ў тым, што шанаванне памяці пра тых, хто змагаўся і пражыў свае жыцці, ёсць наш абавязак. У гісторыі нашых сваякоў, што ўдзельнічалі ў вайне, ёсць прыклады смеласці, салідарнасці і самаахвярнасці. Толькі разумеючы вартасць памяці, мы здольныя развівацца як народ і не дапусціць забування сваіх каранёў. Таму я лічу, што памяць пра тых, хто пражыў і загінуў за нашу свабоду, павінна быць святой для кожнага з нас.
