312. Спішыце, пастаўце патрэбныя знакі прыпынку. 1. Якая прыгажосць, сказаў Мацей і ў яго вачах на момант успыхнула незразумелая мне туга. Чуеш як птуш-кі спяваюць? (Лупс.) 2. І я думаю Як добра што я паехаў у гэтае падарожжа па роднай зямлі, зямлі маіх прод-каў. (Сач.) 3. Што прайшло таго не вернеш а чаго не было таму быць разважаў Нікіфаровіч. Мне брат не ўпершыню святло праводзіць. Я браце электраманцёр па спецыяльнасці. (Бр.) 4. Аляксей нават не ўправіўся зразумець што да чаго як пачуў усхваляваны крык Ле-мяшэвіча Алёша ёсць Цягні! (Шам.) 5. Не мокніце за-ходзьце ў хату пачуўся жаночы голас. (Грах.) 6. Алёшу не выклікалі на біс але сыграная ім «Кампанела» была высока ацэнена журы і прафесар з кансерваторыі сказаў Музыка ваша прызванне малады чалавек Спадзяюся яшчэ сустрэцца з вамі. (В.) 7. Я любуюся Алёшам ціха сказала Наталля Пятроўна. Ён на маіх вачах вырас я яго помню вось такім яна паказала рукой. (Шам.)

Конечно! Вот исправленный текст с расставленными знаками препинания: 1. Якая прыгажосць, — сказаў Мацей, — і ў яго вачах на момант успыхнула незразумелая мне туга. Чуеш, як птушкі спяваюць? (Лупс.) 2. І я думаю: — Як добра, што я паехаў у гэтае падарожжа па роднай зямлі, зямлі маіх продкаў. (Сач.) 3. Што прайшло — таго не вернеш, а чаго не было — таму быць, — разважаў Нікіфаровіч. Мне брат не ўпершыню святло праводзіць. Я — браце электраманцёр па спецыяльнасці. (Бр.) 4. Аляксей нават не ўправіўся зразумець, што да чаго, — як пачуў усхваляваны крык Лемяшэвіча, — Алёша, ёсць Цягні! (Шам.) 5. Не мокніце, — заходзьце ў хату, — пачуўся жаночы голас. (Грах.) 6. Алёшу не выклікалі на біс, але сыграная ім «Кампанела» была высока ацэнена журы, і прафесар з кансерваторыі сказаў: — Музыка — ваша прызванне, малады чалавек. Спадзяюся, яшчэ сустрэцца з вамі. (В.) 7. Я любуюся Алёшам, — ціхам сказала Наталля Пятроўна, — Ён на маіх вачах вырас, я яго помню — вось такім, — яна паказала рукой. (Шам.) Если нужны ещё пояснения или помощь, обращайтесь!