Рассказать про счастливый день на татарском

Минем бәхетле көнем язгы бер көн иде. Иртәдән кояш тәрәзәдән нуры төште. Мин уяндым, әнием әзерләгән җылы ботка ашап, чәй эчтем. Өйдәге тынычлык мине сөендерде. Аннан соң паркка бардык: дуслар белән футбол уйнадык, агачлар арасында көлештек. Кояш яктысы безнең йөзебезне балкытып җибәрде, без яңа фотосурәткә төштек. Шул көннең иң зур сөенече булып имтиханнардан яхшы бәяләр алганымны белү булды: укытучылар бәяләде, безгә уңай хәбәр килде. Бу хәбәр безне чын күңелдән сөендерде. Өйгә кайтып, әти-әнием белән кичке аш әзерләдек: пешкән бәрәңге, яшел салат, тәмле пирог. Аштан соң без гаилә белән фильм карадылар һәм тәрәзәдән төнге йолдызларны карап тынычландык. Кичне йокыга кадәр рәхәт хатирәләр белән үткәрдем. Бу көн мине чын бәхетле иткән иде: чөнки мин дусларым белән шатландым һәм гаиләм белән бергә булдым.