Сачыненне на тэму " Герой літаратуры адраджэння"

Ніжэй прапаную сачыненне на тэму "Герой літаратуры адраджэння". Тэкст разбіты на чотирько частак: уступ, асноўная частка зразумеўшых тэндэнцый і прыкладаў, заключэнне. Герой літаратуры адраджэння Уводзіны Эпоха адраджэння ў Еўропе прынесла кардынальна новае стаўленне да чалавека, его значнасці, ведаў і свабоднага выбару. Героі гэтай эпохі не зводзяцца да звыклых рыцарскіх паводзінаў або абсалютнай веры ў боскую справядлівасць, як hynny было у сярэднявеччы. Яны ўяўляюць сабой спробу зразумець сябе, сваё месца ў грамадстве і адказнасць за свае дзеянні. Такі герой грэблі ўвасобіць гуманізм, рацыяналізм і крытыку традыцыйных аўтарытэтаў, але пры гэтым захаваў рыцарскую думку пра годнасць чалавека і імкненне да сапраўднай справядлівасці. Такім чынам, герой адраджэння ўяўляе сабой кампазіцыю таленту, сумлення і свабоднага мыслення. Асноўная частка 1) Аснова героя адраджэння — гуманізм падыходу да чалавека Галоўная ідэя эпохі — вера ў годнасць кожнай асобы, уменне думати самастойна, шукаць веды і разуменне свету. Героі адраджэння часта ставяць у цэнтр сваё адукаванне, культуру і маральную адказнасць. Яны не пакідаюць давер на аўторыю царквы або феадалаў; яны шукаюць свет уласным розумам, імкнецца да вышэйшай практычнай мудрасці і да справядлівасці. Такі ракурс вызначае характар іх выбару і дзеянняў. 2) Рацыяналізм, крытыка старых канонаў і новыя вобразныя мажлівасці У эпоху адраджэння з'яўляюцца пытанні крытычнага стаўлення да служэння канону: герою важна ведаць, чаму ён дзейнічае так, як дзейнічае; ён можа сумнявацца, разважваць, вызначаць сваю мэту самастойна. Гэта прыводзіць да развіцця новых тыпаў героя: больш глыбокае псіхалагізаванне, складаныя маральныя дылемы, увага да сацыяльнага кантэксту. Такі герой ужо не проста воін рыцарскіх абязанасцяў, але грамадзянін, які вызначае сваё месца ў свеце праз розум і адказнасць. 3) Прыклады канкрэтных вобразаў - Дон Кіхо́т (Montserrat Cervantes, эпоха Іспанскага Залатога Веку). Галоўны герой — безупынны ідэаліст, які імкнецца аднавіць рыцарскія каштоўнасці ў сучаснасці. Яго мары аб годнасці, праўдзе і справядлівасці часта сутыкаюцца з рэальнасцю, што выклікае іронію, але таксама развівае яго як героя з моцнай воляй і глыбокай веры ў мары. Дон Кіхо́т — гэта ўвасабленне спроб рыцарства засяродзіць увагу на правах чалавека і на добрых учынках, нягледзячы на тое, што свет не заўсёды гатовы іх прыняць. - Орландо Фурио́зэ (Луіджэ Лаориа, Італія). Героі Аріёсто — гэта рыцары, але не простыя: іх персанальныя гарачка і сумневы сціскаюць шчыльную сетку рыцарскіх норм і моралі. Орландо — сімвал імкнення да экзістэнцыйнай свабоды, а таксама крытыка абмежаванняў, які накладваюць на чалавека традыцыі. Гэты герой паказвае, як у ранах рамантычнай гульні з геройства рэнесансная праўда можа быць цяжкай і амбіцыйнай. - Тэмы зборніка Декамерон Боккаччо. Характарыстыкі герояў гэтых аповесцей — рознабаковасць, практычнасць, гумар і мужнасць у знойдзенні выходу з цяжкіх жыццёвых сітуацый. Такія героі часта не дэманструюць ідэальны рыцарскі ўзрост, але яны валодаюць чалавечай годнасцю і здольнасцю заставацца годнымі ў любых абставінах. 4) Вплыў на далейшую літаратуру Герой адраджэння з’яўляецца прамежкавым тыпам паміж сярэднявечным рыцарствам і сучаснай канцэпцыяй героя. Ён не толькі змагаецца за справядлівасць і годнасць, але і пужаецца крытыкай, сумнеўсюжнасці, развітым рацыяналізмам. Такі падыход паступова прыводзіць да з’яўлення новых тыпаў герояў у наступныя эпохі: больш рацыянальных, вольна думаючых людзей, якія дзейнічаюць у сацыяльным кантэксце і несуць адказнасць за копіюваную сувязь паміж асобай і грамадствам. Гэтая эвалюцыя героя дапамагла фарміраваць сучаснае разуменне мужнасці: не толькі сілу, але і глыбіню розуму, крытычнасць і грамадзянскую актыўнасць. 5) Актуальнасць для чытача сучаснасці Разважанні пра героя адраджэння маюць важнае значэнне для сучаснай моладзі: імкненне да ведаў, адкрытасць да новых ідэй, крытыка залішніх аўтарытэтаў і разуменне адказнасці за свае дзеянні — усе гэтыя рысы актуальныя сёння. Героі адраджэння вучаць нас не ўсюды чакаць уладу ззаду, а самім будаваць сваю годнасць, развіваць розум і дзейнічаць на карысць агульнага дабра. Заключэнне Герой літаратуры адраджэння — гэта мыкнуваны мярклівы сплаў гуманізму, рацыяналізму і моцы волі. Ён не зважае на старыя бар’еры, але імкнецца розумам і дзеяннем зрабіць свет лепшым. Такі вобраз застаецца актуальным і сёння: ён прапануе шлях да самаактуалізацыі, адказнасці перад грамадствам і паважнаму стаўленню да іншаземца, да тых, хто думае па-рознаму. Вобраз героя адраджэння нагадвае: сапраўднае героічнасць — гэта не толькі подзвіг, але і сталасць перад выбарам, уменне думаць самастойна і смела ісці да сваёй мэты ў свеце, які часта ставіць перад чалавекам складанасці.