Францішак Скарына лічыцца першадрукаром Беларусі: ён распачаў друкарскую справу на беларускіх землях і пачаў выданне кніг на роднай мове.
Найбольш знакавым дасягненнем з'яўляецца выданне Бібліі на старабеларускай мове, якая стала першым друкаваным Святым Пісаннем у Беларусі.
Гэтыя выданні зрабілі чытанне даступным шырокім колам людзей, спрыяўшы распаўсюджванню пісьменнасці і адукацыі.
Скарына заклаў асновы беларускай літаратурнай мовы: у тэкстах выкарыстоўваў народную лексику, фарміраваў правапіс і стыль, што лягло ў аснову далейшых беларускіх тэкстаў.
Яго імя стала сімвалам нацыянальнай годнасці, гонару і удзячнасці беларусам за веды, якія праклалі шлях развіццю культуры.
Такім чынам, Скарына — важная з’ява ў гісторыі: яго праца паказвае, што адукацыя, мова і друкарства могуць будзіць у нас сэрцы патрыятызму.