Oto zwięzłe opracowanie na podstawie Opowieści wigilijnej Charlesa Dickensa. Pytania podzielone są na dwie części zgodnie z kolejnością duchów.
- Duch Jakuba Marleya
Co zobaczył Scrooge w Kołatce drzwi swojego domu? Jak zareagował na ten widok?
- Scrooge zobaczył twarz Jakuba Marleya w kołatce przy drzwiach. Zaskoczony i przerażony, początkowo reagował mieszanką lęku i niedowiarzenia; ocknął się wtedy, że to nie jest zwykłe wystąpienie, lecz zapowiedź czegoś nadprzyrodzonego.
Opisz wygląd duch Jakuba Marleya.
- Marley ukazuje się jako duch uwięziony w ciężkich łańcuchach, z których dzwonią. Nosi ciężką, czarną pelerynę i ma przy sobie łańcuchy z kluczami i skrzynką z pieniędzmi, symbolizujące grzechy jego życia: chciwość, bezduszność wobec bliźnich.
Jaką naukę na temat postępowania wobec bliźnich wygłosił duch?
- Główna nauka: człowiek powinien mieć ludzkość za swoją „sprawę” (Mankind was my business). Brak współczucia i hojności prowadzi do duchowej kary i samotności, nawet po śmierci. Marley ostrzega przed zamykaniem się na los innych ludzi.
Jakie grzechy Marley popełnił za życia? Przed czym ostrzegał Skrooge’a?
- Marley popełnił przede wszystkim chciwość i egoizm, skrajną oszczędność kosztem bliźnich. Nie dbał o innych (nie pomagał ubogim, nie wspierał współpracowników). Ostrzegał Scrooge’a przed tym samym losem: jeśli nie zmieni swojego postępowania, również on zakończy w kajdanach w wiecznym „pośmiertnym” żalu.
Co zapowiedział duch?
- Zapowiedział, że Scrooge zostanie odwiedzony przez trzy duchy: Przeszłych, Obecnych i Przyszłych Świąt Bożego Narodzenia. Dla uratowania własnego życia i duszy musi przyjąć ich przesłanie i dokonać przemiany.
Dokąd na koniec udało się duch Marley’a? Co zobaczył Scrooge, gdy wyjrzał przez okno?
- Marley odchodził ku dalej idącej, mrocznej ścieżce „światów zmarłych”; Scrooge patrzył przez okno na zimną, mglistą ulicę Londynu – widok nocny miasta w surowej zimowej pogodzie. Z widoku wyłoniła się groza i świadomość, że coś nadnaturalnego nawiedza jego dom i życie.
- Duch Przeszłych Świąt Bożego Narodzenia (Dawnych Świąt)
Opisz wygląd ducha (Duch Przeszłych Świąt)
- Duch Przeszłych Świąt Bożego Narodzenia ukazuje się jako subtelna, eteryczna postać, bardziej świecąca niż widziana: ma jasny, niemal rudowłosy lub złocisty blask otaczający postać, nosi jasną szatę lub tunikę i trzyma w ręku płomień/lamę, która rzuca światło na obrazy przeszłości. Jego aura jest jasna, ale przy tym kojąca i jednocześnie odrealniona, co podkreśla, że patrzy się w skrywane wspomnienia.
Omów obrazy w przeszłości ukazane przez Ducha
- Scena z dzieciństwa Ebenezera Scrooge’a: młody Scrooge, samotny w internacie, zanim stał się zimny i zdystansowany – duch pokazuje, że w młodości istniała możliwość radości i więzi z innymi.
- Obecność i miłość siostry Fan: ukazuje rodzinne ciepło, które Scrooge kiedyś miał, a które z biegiem lat się ulotniło.
- Fezziwig’s Christmas party: czas, gdy młody Scrooge obserwował hojność i dobroć swojego pracodawcy (Fezziwiga). To przeciwieństwo jego późniejszej skąpstwa; pokazuje, jak dobra zabawa i serdeczność wpływają na ludzi.
- Zmiana nastroju Scrooge’a podczas utraty miłości: Belle (jego ukochana związana z młodzieńczymi planami) opuszcza go z powodu jego coraz większej chciwości. To scena, która ukazuje punkt zwrotny: zdrada marzeń i możliwości szczęścia w imię zysków.
- Ogólna myśl przewodnia: przeszłe wspomnienia przypominają, że niegdyś Scrooge miał możliwość wyboru, że mógł być człowiekiem o większym sercu. Te obrazy mają skłonić do refleksji nad procesem stawania się skąpym i obojętnym wobec innych.
Uwaga na kontekst egzaminacyjny
- W wielu wersjach literackich i filmowych występują także Ducha Obecnych Świąt (który pokazuje, co dzieje się w rodzinach i w świecie tu i teraz) oraz Ducha Przyszłych Świąt (który pokazuje możliją przyszłość, jeśli nic się nie zmieni). Powyższe odpowiedzi skupiają się na Marleyu i Ducha Przeszłych Świąt. Jeśli chcesz, mogę przygotować także streszczenie dotyczące Ducha Obecnych i Ducha Przyszłych Świąt (wygląd, sceny, ich morał i konsekwencje dla Scrooge’a).