На беларускай мове дыспут на тэму "каго можна назваць сапраудным сябрам?"
Кароткі адказ: сапраўдным сябрам можна назваць чалавека, які шчыра радуецца тваім поспехам, падтрымлівае ў цяжкую хвіліну, захоўвае давер, не здраджвае і можа тактоўна сказаць праўду.
Узор дыспуту на тэму «Каго можна назваць сапраўдным сябрам?»
— Вядучы: Сёння мы паспрабуем высветліць, каго можна назваць сапраўдным сябрам.
— Ян: Я думаю, што сапраўдны сябар — гэта чалавек, з якім весела і цікава праводзіць час. У яго такія ж інтарэсы, як і ў цябе.
— Вольга: Я згодная, што агульныя інтарэсы важныя. Але гэтага недастаткова. Сапраўднае сяброўства правяраецца тады, калі чалавеку цяжка.
— Ян: Значыць, сябар абавязкова павінен дапамагаць у любой сітуацыі?
— Вольга: Так, але дапамога павінна быць шчырай. Сапраўдны сябар не пакіне цябе ў бядзе і падтрымае добрым словам або справай.
— Сяргей: Я лічу, што сапраўдны сябар павінен быць сумленным. Ён можа тактоўна сказаць праўду, нават калі яна непрыемная, бо хоча дапамагчы выправіць памылку.
— Ян: А ці можна назваць сябрам чалавека, які зайздросціць тваім поспехам?
— Сяргей: Не. Сапраўдны сябар шчыра радуецца тваім дасягненням і не выкарыстоўвае твае сакрэты супраць цябе.
— Вядучы: Такім чынам, сапраўдны сябар — гэта надзейны, добры і сумленны чалавек, які падтрымлівае цябе ў радасці і ў цяжкія хвіліны. Сапраўднае сяброўства павінна быць узаемным і заснаваным на даверы.
Як пабудаваны такі адказ
- Спачатку выказваецца галоўная думка: хто такі сапраўдны сябар.
- Потым прыводзяцца аргументы: падтрымка, сумленнасць, вернасць, узаемнасць.
- Разглядаецца іншае меркаванне, каб атрымаўся дыспут, а не проста маналог.
- У канцы робіцца агульная выснова.
Праверка: тэкст адпавядае тэме, у ім ёсць розныя меркаванні, аргументы і заключэнне. Правільна: сапраўдным, а не сапраудным.
