шеьрхо дар бораи ватан модар ва бо шеьрхо

Албатта! Инҳо шеърҳои кӯтоҳ дар мавзӯъҳои гуногун:

Ватан

Ватан, эй хоки муқаддас,
Туӣ ифтихори ман.
Меҳри ту бошад дар дилам,
Туӣ баҳори ман.

Модар

Модар, эй нури хона,
Ту меҳри ҷовидона.
Бо дуои гарми ту
Рӯшан аст роҳи мо.

Баҳор

Баҳор омад, гул шукуфт,
Боғҳо гаштанд пурнур.
Булбулон оҳанг хонанд,
Шод шуд дили ҳар дур.

Табиат

Кӯҳҳо сар ба осмон,
Рӯдҳо равон-равон.
Табиат бошад зебо,
Фахри мо — кишвари мо.

Дӯстӣ

Дӯстӣ бошад чароғ,
Равшан кунад роҳи боғ.
Дӯсти хуб дар рӯзи сахт
Мекунад дилро пур аз бахт.

Дониш

Дониш чароғи зиндагӣ,
Мебарад моро ба некӣ.
Кас, ки донад, кас, ки хонад,
Роҳи худро зудтар ёбад.

Китоб

Китоб ёри меҳрубон,
Дар саҳифааш як ҷаҳон.
Ҳар кӣ китобро дӯст дорад,
Донишу маърифат бисёр дорад.

Сулҳ

Сулҳ гули боғи ҷаҳон,
Меҳри он дар дилҳо ниҳон.
Бигзор кӯдакон биханданд,
Дар осоиш умр гузаронанд.

Дар бораи ҳама чиз

Ватанам — гаҳвораи ман,
Модар — нури хонадон.
Дӯстӣ бошад меҳри дил,
Дониш бошад роҳи дил.
Баҳор ояд, гул кунад,
Офтоб бар мо нур кунад.
Китоб омӯзад ақлро,
Сулҳ шод созад ҳар дилро.
Табиат бошад ганҷи мо,
Зиндагӣ гардад пурсафо.

Инҳо чанд шеър дар мавзӯъҳои гуногунанд, ҳар кадом 7 сатр дорад:

Ватан

Ватанам, эй хоки пок,
Меҳри ту дар синаам.
Кӯҳсоронат бошукӯҳ,
Нури ту дар дидаам.
Бо ту ман ифтихор дорам,
Номи ту бар лаб дорам,
Ҷонам фидои Ватанам!

Модар

Модар — меҳри беқарор,
Модар — нури рӯзгор.
Бо дуояш хушбахтам,
Гармибахши дилу ҷонам.
Меҳрубонтар аз ҳама,
Роҳнамои зиндагӣ,
Модарам — ганҷи бебаҳо.

Баҳор

Баҳор омад, гул шукуфт,
Булбулон оҳанг гуфт.
Сабза рӯид дар чаман,
Шод гашт аҳли анҷуман.
Офтоб ханда бар лаб аст,
Осмон софу беғубор,
Хуш омадӣ, эй баҳор!

Дӯстӣ

Дӯстӣ бошад чароғ,
Равшан созад роҳи боғ.
Дӯсти хуб дар рӯзи сахт
Мекунад дилро пур аз бахт.
Бо дӯстӣ обод шавад
Ҳар як хона, ҳар диёр,
Дӯстӣ бошад ифтихор.

Дониш

Дониш чароғи зиндагист,
Роҳи инсонро равшан аст.
Кас, ки хонад ҳар саҳар,
Меёбад роҳи пурҳунар.
Китоб ёри беҳтарин,
Мекунад моро оқилон,
Дониш бошад ганҷи ҷовидон.